บทที่ 249 ผู้ที่เป็นราชินี คือผู้อื่น!
“เป็นอย่างไรบ้าง รู้สึกดีไหม?” ลู่เฉินมองสตรีนางนั้นด้วยรอยยิ้ม มือขวาของสตรีนางนั้นทั้งแดงทั้งบวม ดูแล้วคงเจ็บไม่น้อย ทว่านางกลับยังยืนยันเช่นเดิม “ข้าไม่คิดประนีประนอม!”
ชายหนุ่มยิ้มอย่างชั่วร้าย “เจ้าเป็นขนาดนี้แล้ว ยังไม่คิดประนีประนอมอีกหรือ?”
“ถูกต้อง ข้าจะไม่ประนีประนอม!” นางกล่าวด้วยท่าทีแข็งกร้าว
ลู่เฉินเอ่ยปฏิเสธทันที “เจ้าไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจ!”
สตรีนางนั้นพลันมีสีหน้าย่ำแย่
เพียงหนึ่งความคิดของลู่เฉิน เถาวัลย์ก็พลันพุ่งเข้าไปเกี่ยวรัดบนร่างของนาง
สตรีนางนั้นดิ้นรนพลางตะโกนด้วยความโกรธ “ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้!”
“บอกข้ามาว่าเจ้าเป็นใคร และมีความสัมพันธ์อันใดกับหมอผี!”
“ข้าไม่บอกเจ้า! ต่อให้ตายก็ไม่บอก!” จู่ ๆ นางก็ผลาญแก่นรากฐานการฝึกขั้นก่อกำเนิดในร่างกายของตนเอง แต่ลู่เฉินกลับเคลื่อนไหวเร็วกว่า หนามของเถาวัลย์ต้นไม้เหล่านั้นทิ่มแทงเข้าไปในร่างกายของนาง ป้องกันไม่ให้นางระเบิดพลังออกมาอย่างรวดเร็ว
สิ่งนี้ทำให้หญิงสาวตกใจจนอุทานว่า “เป็นไปได้อย่างไร!”
“คิดจะตายต่อหน้าข้างั้นหรือ?” ลู่เฉินเย้ยหยัน ในขณะที่สตรีนางนั้นหันมองลู่เฉินด้วยความแปลกใจ “เจ้าเป็นผู้ใดกันแน่?!”
“เจ้าให้คนจากสำนักไสยมนต์ดำมาฆ่าข้า แต่เจ้ากลับไม่รู้ว่าข้าเป็นใคร?” ลู่เฉินหัวเราะเยาะ ขณะที่อีกฝ่ายถึงกับพูดไม่ออกทันที
ลู่เฉินเอามือไพล่หลังแล้วกล่าวว่า “หากเจ้าไม่อยากตายอย่า
