ในห้องลับ
ยามนี้ในห้องลับมีจิตวิญญาณที่แข็งแกร่งอยู่ทุกหนทุกแห่ง และในรูปปั้นหินแกะสลักสีดำนี้ก็มีเสี้ยววิญญาณที่แข็งแกร่งสิงสู่อยู่
“นี่คือที่ซ่อนตัวของราชินีหรือ?” หลังจากมองดูรูปปั้นหินแกะสลักสีดำแล้ว ลู่เฉินก็คิดถึงวิธีที่จะป้องกันไม่ให้เสี้ยววิญญาณของอีกฝ่ายหนีออกจากรูปปั้น
ชายหนุ่มจึงจัดค่ายกลไว้ที่ด้านนอกประตูหิน
หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็มอบอักขระยันต์หุ่นเชิดให้ฉิน เพื่อให้นางเข้าไปในห้องลับพร้อมกับ ‘ประตูไร้สิ่งสรรพ’ ที่หดเล็กลง
ราชินีภายในรูปปั้นหินที่อยู่ภายในห้องลับถามอย่างอยากรู้อยากเห็นว่า “มีอะไรหรือ?”
“ราชินี เอ่อ…”
“พูดมา เกิดอะไรขึ้นกันแน่!” ราชินีเอ่ยอย่างน่าเกรงขาม ฉินจึงเอ่ยอย่างตะกุกตะกัก “ดูเหมือนว่าสำนักไสยมนต์ดำจะล้มเหลวเพคะ!”
“เจ้าว่าอันใดนะ? ล้มเหลวงั้นหรือ?” ราชินีผงะไปในทันที
“เพคะ ล้มเหลวแล้ว” ฉินตอบ ทว่าราชินียังคงไม่ยินยอม “ไป! เพิ่มเงินให้มากกว่านี้!”
ฉินเพียงแค่พยักหน้า จากนั้นจึงหันหลังกลับและออกจากที่นี่ หลังจากที่ประตูหินปิดลง ราชินีก็ก่นด่าอยู่ภายในรูปปั้นหิน “สมควรตาย! ไม่มีอะไรที่สามารถแก้ปัญหาได้เลย”
ในเวลานี้เอง จู่ ๆ ลู่เฉินที่ยืนอยู่ด้านหลังรูปปั้นหินก็บรรเลงกู่ฉินเพลิงโบราณ พลังอันทรงพลังพุ่งเข้าใส่รูปปั้นหินทันที ทำให้ ‘ราชินี’ ที่อยู่ภายในรูปปั้นหินนั้นร้องลั่น “ผู้ใด!”
ลู่เฉินไม่สนใจอีกฝ่าย แต่เริ่มโจมตีอย่างบ้าคลั่ง
‘ราชินี’ ร้องตะโกนด
