ซึมเข้าไปในวัง ส่วนการควบคุมองค์จักรพรรดินั่นเป็นจุดประสงค์ของสนมนางหนึ่ง”
“พระสนมเป็นคนของเจ้าด้วยหรือ?”
“ถูกต้อง แต่เรามีความสัมพันธ์แบบร่วมมือกัน” ‘ราชินี’ กล่าวอย่างภาคภูมิใจ และลู่เฉินก็พลันยิ้มออกมาเล็กน้อย “ขอบคุณสำหรับคำตอบของเจ้า!”
หลังจากพูดจบ ลู่เฉินก็หยิบศิลาบันทึกภาพออกมา ศิลาชนิดนี้สามารถบันทึกภาพได้ ดังนั้นทุกสิ่งที่ ‘ราชินี’ พูดเมื่อครู่จึงถูกบันทึกไว้ในนั้นทุกอย่าง
ทว่า ‘ราชินี’ ผู้นั้นหัวเราะทันทีเมื่อเห็นมัน “เจ้าบันทึกไปแล้วจะอย่างไรเล่า?”
“ข้ามีวิธีใช้ประโยชน์ของข้าเอง”
“เจ้าออกไปไม่ได้ แล้วจะมีประโยชน์อันใด?” ‘ราชินี’ เอ่ยอย่างดูแคลน ทว่าลู่เฉินเพียงตอบว่า “รอเดี๋ยวเจ้าจะรู้เอง”
‘ราชินี’ รู้สึกว่าอีกฝ่ายกำลังเล่นตลกกับนาง แต่ครู่ถัดมา นางก็ต้องตกใจเพราะลู่เฉินเดินออกจากค่ายกลไปอย่างง่ายดาย
‘ราชินี’ ที่เห็นฉากนี้พลันตกใจ “เจ้า! เจ้าออกมาได้อย่างไร!?”
“ค่ายกลนี้ไม่สามารถขังข้าได้” ลู่เฉินเอ่ยอย่างมั่นใจ
‘ราชินี’ กำลังร้อนรน แต่ชายหนุ่มกลับยิ้มแปลก ๆ ก่อนที่เขาจะบรรเลงกู่ฉินเพลิงโบราณ
อีกฝ่ายส่งเสียงกรีดร้องออกมาและยังดุด่าเขาไม่หยุด “เจ้า เจ้ารอข้าก่อนเถอะ!”
อึดใจต่อมา เงาของแสงสีขาวก็ลอยออกมาจากรูปปั้นหิน แต่เมื่อมันลอยออกไป มันก็ถูกค่ายกลของลู่เฉินดักไว้อีกครั้ง
ดังนั้นเมื่อชายหนุ่มเดินออกจากห้องลับไป แสงสีขาวนั้นก็สว่างวาบขึ้นกลางอากาศ
“ค่ายกลของข้าร้ายกาจยิ่
