ิ้ม “ดูสิ ฝ่ามือขวาของท่านเป็นสีดำหรือเปล่า?”
นักบวชชรามองดูอย่างรวดเร็วและพบว่าฝ่ามือขวาของเขาเป็นสีดำสนิทด้วยเหตุผลบางอย่าง ทำให้กลุ่มคนต่างประหลาดใจ
นักบวชชราถึงกับตกตะลึง “นี่มันเกิดอะไรขึ้น?”
คนอื่น ๆ ก็อยากรู้เช่นกัน แต่มีเพียงลู่เฉินเท่านั้นที่รู้ เพราะเขาเพิ่งจะวางยาพิษบนกระดาษ
นักบวชชราผู้ไม่รู้สถานการณ์กำลังควบคุมพลังปราณในร่างอย่างบ้าคลั่ง พยายามบีบพิษออกมา แต่มือขวาของเขากลับกลายเป็นสีดำทั้งหมดในทันที ซึ่งทำให้นักบวชชราตื่นตระหนก “นี่มันเกิดอะไรขึ้น?”
ลู่เฉินตอบว่า “ข้ารู้ทักษะทางการแพทย์อยู่บ้างเล็กน้อย ถ้าท่านยินยอม ข้าสามารถช่วยรักษาได้”
นักบวชชราพูดอย่างกระวนกระวายใจว่า “คงต้องรบกวนแล้ว”
ชายหนุ่มขอให้อีกฝ่ายยื่นมือออกมา เมื่อหลับตาลง เขาก็พบอักขระยันต์กลืนวิญญาณของอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว เขาจึงค่อย ๆ ลบออกทีละตัว แล้วเพิ่มอักขระยันต์หุ่นเชิด ก่อนจะเข้าไปพูดคุยกับอีกฝ่ายด้วยจิตสำนึก “อย่าขยับ”
นักบวชชรารู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ ดังนั้นเขาจึงสื่อสารกับลู่เฉินด้วยจิตสำนึกของเขาว่า “เจ้าเป็นใคร?”
“ข้ามาที่นี่เพื่อช่วยชีวิตเจ้า”
“ความหมายว่าอย่างไร?”
“อัขระยันต์กลืนวิญญาณของเจ้าถูกข้าแก้ไขแล้ว” คำพูดของลู่เฉินทำให้นักบวชชราเบิกตากว้าง ทว่าผู้คนที่อยู่รอบ ๆ ไม่รู้ว่าทั้งสองกำลังสื่อสารกัน ดังนั้นพวกเขาจึงรู้สึกสงสัยว่าลู่เฉินแก้พิษของนักบวชชราได้หรือไม่
ลู่เฉินเอ่ยขึ้นอีกครั
