ที
ลู่เฉินปล่อยให้พวกเขาโจมตีเข้ามา แต่สายตากลับจ้องมองไปยังคนเหล่านี้ อยากรู้ว่าสำนักไสยมนต์ดำนี้ควบคุมพวกเขาเช่นไร และพวกเขาเลือกที่จะฆ่าตัวตายเมื่อถูกผู้อื่นจับไปหรือไม่
การที่ลู่เฉินต้องการรู้เรื่องเหล่านี้จึงต้องแน่ใจว่าเมื่อทำให้พวกเขาบาดเจ็บแล้วจะไม่ปล่อยให้พวกเขาฆ่าตัวตายไปต่อหน้าได้
แต่คนพวกนี้กลับไม่เข้าใจ และยังคงเพิ่มพลังโจมตีอย่างบ้าคลั่ง
เพียงแต่การโจมตีของคนพวกนี้ยังคง ‘อ่อนแอ’ ลู่เฉินจึงไม่สนใจนัก ส่วนหลัวซานั้นตกตะลึงจนต้องตะโกนออกมา “นี่เป็นเพียงผู้ฝึกตนขั้นสร้างรากฐานจริงหรือ?!”
ไม่เพียงแต่หลัวซาเท่านั้น เพราะมือสังหารคนอื่น ๆ ต่างก็รู้สึกสับสนเช่นกัน บางคนยังเอ่ยถามออกมาว่า “ทั้งชีวิตข้าฆ่าคนมานับไม่ถ้วน แต่กลับไม่เคยพบคนเช่นนี้!”
“ใช่!” มีใครบางคนกล่าวอย่างเห็นด้วย
ในขณะที่ลู่เฉินนั้นราวกับว่าได้พบเบาะแสบางอย่าง เขาจึงแสยะยิ้มออกมา “น่าสนใจดีนี่!”