บทที่ 237 เกราะการรักษามีปัญหา!
ได้ยินเพียงหนานลัวถ่ายทอดเสียงมาหาหนานเหยาและลู่เฉินว่า “สมบัติวิญญาณนี้สามารถตรวจสอบจิตใจของมนุษย์ได้!”
“ตรวจสอบจิตใจของมนุษย์?” หนานเหยามองไปที่หนานลัวด้วยความสงสัย ในขณะที่หนานลัวส่งเสียงอืมแล้วเอ่ยว่า “ขอแค่พวกเขาไม่มีเจตนาร้ายหรือมุ่งร้ายต่อจักรพรรดิ เช่นนั้นก็สามารถผ่านการทดสอบของสมบัติวิญญาณได้”
หลังจากที่หนานเหยาได้ยินเรื่องนี้ นางก็มองไปที่ลู่เฉินอีกครั้ง “ท่านอาจารย์ ไม่ต้องกังวล พวกเขาไม่มีทางจับได้!”
ลู่เฉินยิ้มโดยไม่พูดอันใดสักคำ
หนานเหยาไม่รู้ว่าเหตุใดลู่เฉินจึงยิ้ม แต่เซวียจินได้นำสมบัติวิญญาณออกมาแล้ว
สมบัติวิญญาณนี้เป็นลูกแก้วกลมใส ภายในลูกทรงกลมนี้ส่องแสงสีทองจาง ๆ ออกมา
พระสนมอู่พูดด้วยรอยยิ้มว่า “แค่เอามือไปแตะ หากผู้ใดมีเจตนาร้ายต่อจักรพรรดิ แสงสีทองภายในลูกทรงกลมนี้จะกลายเป็นแสงสีดำ”
หลังจากพูดจบ พระสนมอู่ก็ให้เซวียจินส่งมันให้ลู่เฉิน
ในยามนี้เอง จู่ ๆ รอบตัวของว่านฉงหยางพลันมีกลิ่นสมุนไพรแปลก ๆ ลอยออกมา แต่มันคล้ายกับสมุนไพรธรรมดาทั่วไป ด้วยเหตุนี้คนธรรมดาจึงไม่อาจค้นพบมันได้เลย ทว่าลู่เฉินค้นพบมันแล้ว
เพราะกลิ่นสมุนไพรนี้เป็นกลิ่นพิษชนิดหนึ่งที่ทำให้ผู้คนเกิดความคิดชั่วร้ายในใจ
ไอพิษในยามนี้กำลังรุกรานร่างกายของลู่เฉิน พยายามทำให้ลู่เฉินมีความคิดชั่วร้าย แต่ผู้ใดจะรู้ว่าชายหนุ่มกลับแอบหัวเราะอยู่ในใจ ‘ช่างโง่เขลาจริง ๆ!’
แน่นอ
