อ่ยเย้ยหยัน “อยากจะออกไป?”
กู่ทงมาถึงขอบของกระแสน้ำวนแล้ว ดังนั้นเขาจึงเอ่ยอย่างท้าทาย “ทำไม? เจ้ายังต้องการที่จะหยุดข้าอีกรึ?”
ในเวลานี้เอง ลู่เฉินพลันนำประตูไร้สิ่งสรรพออกมาและควบคุมมันด้วยจิต ทำให้ประตูนี้สร้างแรงดึงดูดอย่างมาก ส่งผลให้ทุกคนซึ่งกำลังจะเข้าสู่กระแสน้ำวนในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ พลันถูกดูดเข้าไปที่ประตูนี้แทน!
ฉากนี้ทำให้ทุกคนมึนงง
กู่ทงหน้าซีดด้วยความตกใจ “ปล่อยข้าออกไปเดี๋ยวนี้!”
แต่แรงดึงดูดที่รุนแรงทำให้คนเหล่านี้ไม่สามารถต้านทานได้ ทว่าพวกเขาทั้งหมดกลับถูกดูดเข้าไปในประตูไร้สิ่งสรรพนี้ ก่อนที่กระแสน้ำวนในอากาศจะสลายไปเนื่องจากไม่อาจรับรู้ถึงเป้าหมายของมันได้อีก
ส่วนโหย่วหลงหวาดกลัวเสียจนหยิบยาเม็ดหนึ่งยัดเข้าปาก
อึดใจต่อมา โหย่วหลงพลันกลายเป็นเงาดำและทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า
ตู้ม!
โหย่วหลงทะยานขึ้นท้องฟ้าทะลุค่ายกลออกไปและหายไปต่อหน้าทุกคน ทำให้ทุกคนต่างพากันอึ้ง และคนของวังเหมันต์สงัดก็เอ่ยด้วยความงุนงงว่า “เม็ดยาละลายขั้น!”
ดวงตาของทุกคนเบิกกว้างเมื่อได้ยินนามเม็ดยาละลายขั้น
เนื่องจากเม็ดยาละลายขั้นเป็นการเผาไหม้ฐานการฝึกตน กล่าวคือ เป็นการคือเผาฐานการฝึกตนทั่วทั้งร่างให้ระเบิดออก และเมื่อครู่นี้โหย่วหลงก็เผาการฝึกตนทั้งหมดของเขาในทันทีเพื่อให้ตัวเองออกจากที่นี่ไปได้
แต่ลู่เฉินไม่ได้ไล่ตาม เขาเพียงมองไปที่วังเหมันต์สงัด
สายตาของลู่เฉินทำให้พวกเขาพากันหวาดกลัว กระทั่ง
