บทที่ 209 เจ้าวัวโง่ตัวนี้เจรจาข้อตกลงกับพวกนางจริงหรือ?
ผู้อาวุโสผู้นี้ดูเหมือนหญิงชราธรรมดาในวัยหกสิบเศษ
ดูเหมือนว่านางจะอยู่ที่นี่และมีบารมีมากทีเดียว เนื่องจากสตรีวัยอื่น ๆ เมื่อได้ยินคำพูดของนาง ก็พากันก้าวไปข้างหน้าและขวางลู่เฉินกับอสูรรกร้างทันที
ลู่เฉินมองดูพวกนางแล้วรู้สึกสงสัย
เพราะผู้ที่อยู่ในขั้นสร้างรากฐาน แม้ว่าจะอยู่ในระดับสมบูรณ์พร้อม การที่จะมีอายุมากสุดได้นั้นก็แค่สองหรือสามร้อยปีเท่านั้น แต่หญิงชราผู้นี้ลู่เฉินเดาว่ามีอายุอย่างน้อยสี่หรือห้าร้อยปี และยังดูแข็งแรงสบายดีอีกด้วย
“ดูเหมือนว่าเคล็ดวิชาที่พวกนางฝึกฝนจะทำให้พวกนางสามารถยืดอายุขัยได้” ลู่เฉินพึมพำกับตัวเองหลังจากสังเกตเห็นปราณที่โคจรอยู่ในร่างกายของพวกนาง
เมื่อเห็นว่าคนเหล่านี้กำลังจะโจมตีลู่เฉิน อสูรรกร้างก็ห้ามปรามทันที “ช้าก่อน!”
“อาหนิว เขาอาจจะเป็นคนเลวก็ได้!” สตรีบางคนพูดรุนแรงเกินกว่าเหตุ แต่บางคนก็สงสัยว่า “แล้วถ้าเขาไม่ใช่คนเลวล่ะ?”
“ควรฟังพี่หญิงอวิ๋น!” มีคนมองตรงไปที่หญิงชราผู้นั้น
สตรีคนนั้นมีใบหน้าเศร้าหมอง “อาหนิว เราตกลงกันว่าพวกเรามาที่นี่เพื่อฝึกฝน ดังนั้นเจ้าจึงไม่สามารถพาคนนอกมาที่นี่ได้ เว้นแต่พวกเขาจะเป็นสตรีขั้นสร้างรากฐานของสำนักกู่หวง”
อสูรรกร้างดูลังเล “เรื่องนั้น..”
ลู่เฉินไม่คาดคิดว่าอสูรรกร้างที่องอาจ จะส่งยิ้มขมขื่นออกมา “เจ้าไปเจรจาข้อตกลงที่น่าเบื่อแบบนี้กับคนอื่นตั้งแต่เมื
