บทที่ 191 ฝึกฝนวิชาธาตุไฟ เคราะห์วิญญาณอัคคี!
หนานเหยาไม่สามารถทนฟังได้อีกต่อไป จึงพูดด้วยอารมณ์ฉุนเฉียวว่า “พวกเจ้าหมายความว่าอย่างไร?”
ทุกคนมองหน้ากันไปมา จนกระทั่งมีคนพูดว่า “เรามาฝึกฝน ไม่ใช่มาเพื่อสังเวยชีวิต!”
หลังจากมีคนเป็นผู้นำการพูด คนอื่น ๆ ก็ทยอยกันบอกว่าพวกเขามาเพื่อฝึกฝนเช่นกัน
หนานเหยาที่ได้ยินก็ถึงกับโมโห
ส่วนลู่เฉิน เขาเพียงนิ่งเฉยต่อไป เพราะตอนนี้คือจังหวะอันดีที่จะกำจัดคนที่จิตใจโลเลออกไป!
ชายหนุ่มกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ถ้าเจ้าอยากไปก็เชิญไปได้เลย ไม่เช่นนั้นหลังจากนี้เจ้าจะหมดโอกาสไป”
เมื่อทุกคนได้ยินเช่นนี้ บางคนก็ถึงกับรีบจากไปทันที
ซึ่งหลังจากไป๋อู่จินและคนอื่น ๆ เห็นพวกเขาจากไปก็รู้สึกเป็นทุกข์ไปชั่วขณะ
ทว่าก็ยังมีคนอีกจำนวนมากที่ยังอยู่ และคนเหล่านี้ก็คือผู้ที่ได้รับการช่วยเหลือจากลู่เฉินยามอยู่ที่แดนวิญญาณ!
ด้วยเหตุนี้ สถานการณ์ในยามนี้จึงถูกแบ่งออกเป็นสองฝ่าย ฝ่ายหนึ่งคือฝ่ายที่หนีไป และอีกฝ่ายหนึ่งคือฝ่ายที่อยู่ต่อ
สำหรับฝ่ายที่ยังอยู่นั้นหนานเหยาและคนอื่น ๆ ย่อมมีความสุข แต่ฝ่ายที่หนีไปก็มีอยู่ไม่น้อย
ดังนั้นไม่นานนัก จำนวนคนก็ลดลงไปอีกหนึ่งในห้า
“ท่านอาจารย์ หากเป็นเช่นนี้ต่อไปจะดีหรือเจ้าคะ?” หนานเหยาเริ่มกังวล แต่ลู่เฉินกลับฉีกยิ้ม “เป็นเช่นนี้ก็นับว่าถูกต้องแล้ว”
“ถูกต้องแล้ว?” หนานเหยาไม่เข้าใจ
ลู่เฉินไม่ตอบ เขามองไปที่โจวอวี๋แล้วกล่าวว่า “ข้าต้องการ
