บทที่ 190 ความลับของสามดินแดนศักดิ์สิทธิ์
เมื่อเห็นลู่เฉินดูไม่แปลกใจ หนานเหยาก็พลันสงสัย “ท่านอาจารย์ ท่านไม่กลัวหรือ?”
“เหตุใดจึงต้องกลัว?” ลู่เฉินไม่ได้จริงจังกับมันนัก และเขาก็ยังคงเดินต่อไป
เมื่อเห็นท่าทีเช่นนั้น หนานเหยาก็รีบตามไป นางเอ่ยอย่างลังเลว่า “ท่านอาจารย์ คือว่า…”
“มีอะไรก็พูดออกมา ไยจึงอ้ำอึ้งอยู่ได้” ลู่เฉินรู้สึกว่าหนานเหยามีบางอย่างจะพูด ซึ่งนางก็พลันเอ่ยถึงเนื้อหาภายในจดหมายออกมาเพิ่มเติมว่า “พี่ชายของข้าบอกว่าหากจำเป็น ก็ให้สำนักเก้าสุขสงบหลบภัยไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งอื่น”
“ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งอื่น?”
“ใช่ มีดินแดนศักดิ์สิทธิ์อีกสองแห่งในแดนทักษิณานี้ แม้ว่าดูเผิน ๆ แล้วดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทั้งสามแห่งจะไม่มีความเกลียดชังกัน ทว่าแท้จริงแล้วพวกเขาแข่งขันกันดุเดือดเลยทีเดียว” หนานเหยาอธิบาย
ปิงหลิวหลีที่อยู่ด้านข้างได้ยินแล้วก็สงสัยขึ้นมา “ใครคือพี่ชายของเจ้า?”
คนอื่น ๆ ก็อยากรู้เช่นเดียวกัน
หนานเหยาจึงพูดอย่างเคอะเขินว่า “เขาคือคนที่รู้เรื่องสำนักและดินแดนศักดิ์สิทธิ์ต่าง ๆ ไม่น้อย”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ปิงหลิวหลีและคนอื่น ๆ ต่างรู้สึกอัศจรรย์ใจ ส่วนหนานเหยาไม่ได้พูดอะไรมาก นางเพียงแค่มองไปที่ลู่เฉินแล้วถามว่า “ท่านอาจารย์ ท่านคิดว่าอย่างไร?”
“ไยจึงไม่สร้างดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งที่สี่ หรือทำให้ใหญ่กว่าดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทั้งสามแห่งนี้ไปเลยเล่า?” คำพูดของลู่เฉินท
