บทที่ 177 ราชันกระบี่ร้อยคม คิดจะใช้ร้อยกระบี่สังหารผู้คน ผลคือกระบี่ไม่เชื่อฟัง!
ลู่เฉินเอ่ยอย่างใจเย็นว่า “อย่ากังวล มันเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น”
หนานเหยาจึงทำได้เพียงต้องรอ แต่เมื่อลู่เฉินหลับตาลง จิตวิญญาณเขาพลันปรากฏเป็นร่าง ‘โปร่งใส’ ขึ้นข้าง ๆ กาย และเนื่องจากจิตวิญญาณของเขามีพลังเท่ากับขั้นพลังของกายเนื้อ จึงทำให้ไม่สามารถทำอะไรได้มากนัก นอกจากยืนแนะนำอยู่ข้าง ๆ โจวอวี๋
“ใช้ไข่มุกนั่นเพื่อดูดซับไอเย็นให้ได้มากที่สุดก็พอ” เสียงของลู่เฉินดังขึ้นข้างหูโจวอวี๋
โจวอวี๋ที่ยังคงดิ้นรนอยู่ตรงนั้นได้ยินเสียงชัดเต็มสองหู คราแรกเขารู้สึกประหลาดใจ ก่อนที่จะเริ่มทำตาม… ด้วยการสั่งการให้ไข่มุกเม็ดนั้นทำงาน!
ว่าแล้วไข่มุกเม็ดนี้สามารถดูดซับพลังของน้ำแข็งที่อยู่รอบ ๆ ได้อย่างบ้าคลั่ง และยังเปลี่ยนมันเป็นปราณธาตุไฟอยู่ภายในไข่มุก
จากนั้นโจวอวี๋ก็ใช้ปราณไฟนี้อีกครั้งเพื่อสร้างการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในร่างกาย
ตูม!
เปลวไฟขนาดใหญ่ระเบิดออกมา ทำลายชั้นน้ำแข็งแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ
คนที่ล้อมดูอยู่พลันตกใจ
นักรบเกราะครามฉายแววตาเย็นชา จากนั้นไอเย็นเยียบก็ปรากฏขึ้น แต่โจวอวี๋ผู้นี้มีประสบการณ์แล้วจึงไร้ซึ่งความกลัว และเขายังใช้ไข่มุกดูดซับพลังเหล่านี้เพื่อชดเชยปราณของตนเองอีกด้วย
ในเวลาเดียวกัน รองเท้าที่อยู่ใต้ฝ่าเท้าของเขาก็พลันส่งผล ทำให้ความเร็วของเขาเพิ่มขึ้นมาชั่วครู่ เพียงพริบตาก็มาอยู่ตรงหน้านักรบ
