พรรคเมฆาเพลิงมีปัญหากับสำนักเก้าสุขสงบได้อย่างไร?” บางคนรู้สึกงงงวยมากขึ้น ในขณะที่บางคนที่รู้เรื่อง ‘วงใน’ ก็เอ่ยว่า “คงเป็นเรื่องเมื่อร้อยปีก่อน… ที่สำนักเก้าสุขสงบไปซื้อสมบัติวิญญาณจากพรรคเมฆาเพลิงแล้วไม่จ่ายเงินกระมัง!”
“ไม่จ่ายเงิน บ้าหรือ?” มีคนตกตะลึง
ปิงหลิวหลีเห็นทุกคนเข้าใจผิดก็มองหัวเหล่าซานด้วยความโกรธเกรี้ยว “หัวเหล่าซาน ตอนแรกพวกเราให้เงินเจ้าแล้ว!”
“ให้? นั่นแค่หนึ่งในสามส่วนเท่านั้น!” หัวเหล่าซานผู้นี้เห็นว่าข่าวลือได้ผลไม่เลวก็หัวเราะอย่างเย็นชา
“ใช่ หนึ่งในสาม ไม่ผิด แต่สิ่งที่เจ้าให้พวกเราล้วนเป็นของมีตำหนิ ไม่เหมือนกับที่เราสั่งไป” ปิงหลิวหลีโกรธ แต่หัวเหล่าซานกลับหัวเราะเยาะ “จนแล้วไม่มีเงินจ่ายก็บอกมา ยังจะหาข้อแก้ตัวมากมายเพื่ออันใด?”
ศิษย์คนอื่น ๆ ของพรรคเมฆาเพลิงพลันโห่ไล่ไปตาม ๆ กัน
ปิงหลิวหลีตวาดออกมา “เจ้าอย่ามาใส่ร้ายผู้อื่นเช่นนี้นะ!”
หัวเหล่าซานเย้ยหยัน “พรรคเมฆาเพลิงของเราคือพรรคหลอมสร้างศาสตราวุธที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งแดนทักษิณา เจ้าคิดว่าเราจะใส่ร้ายพวกเจ้าไปเพื่ออันใดกัน?”
ปิงหลิวหลีที่ได้ยินก็โกรธจัด จากนั้นก็หยิบศาสตราวุธวิญญาณระดับหนึ่งดาวที่มีตำหนิออกมาสองสามชิ้น “เจ้าดูเองสิ สิ่งเหล่านี้คืออันใด แม้แต่ไอวิญญาณก็ยังไม่มี มันใช้ไม่ได้ด้วยซ้ำ!”
ครั้นทุกคนมองไป จึงได้พบว่าบนศาสตราวุธเหล่านั้นต่างก็มีสัญลักษณ์ของพรรคเมฆาเพลิงสลักอยู่ มันเป็นลวดลายรู
