บทที่ 118 แม้ว่าทวนจะดี แต่ชั่วครู่ก็ถูกปลดอาวุธ!
ที่จุดตันเถียนของเขามี ‘ลูกแก้ว’ โปร่งใสล้อมรอบ และมีแสงสีขาวอยู่หกสิบชั้นแล้ว
ไม่เพียงแค่นั้น ความเข้มข้นของปราณในร่างกายของลู่เฉินก็ถึงแปดสิบเท่าแล้ว
ยามนี้หากจะให้ลู่เฉินจัดการกับผู้ที่อยู่ในขั้นหลอมแก่นแท้ เขาก็ย่อมจัดการได้อย่างง่ายดาย
”เจ้ามันคนบ้า!” ยามที่ลู่เฉินรู้สึกภูมิใจ จู่ ๆ ก็มีกลุ่มคนเดินออกมาจากป่า และผู้นำของพวกเขาก็คือชายที่ถือทวนสีทอง
ชายผู้นี้สวมชุดเกราะอ่อนและหมวกเกราะสีทองไว้บนศีรษะ
โจวกังแนะนำให้ลู่เฉินรู้จักทันที “รากวิญญาณธาตุทองคำแปดดาว! จินอวิ๋นซาน!”
ลู่เฉินจำรายชื่อที่โจวกังมอบให้เขาได้ และจินอวิ๋นซานก็เป็นผู้ที่มีรากวิญญาณแปดดาว กล่าวได้ว่า ‘แข็งแกร่ง’ เป็นอย่างมาก
ทว่าชายหนุ่มก็แอบนึกฉงนในบางสิ่ง เขาจึงจ้องมองและถามว่า “มีอะไรหรือ?”
จินอวิ๋นซานหยิบแผ่นป้ายออกมา บนแผ่นป้ายนี้สลักไว้ว่า ‘หอสวรรค์คู่ จินอวิ๋นซาน!’
ทุกวันนี้ลู่เฉินย่อมเคยได้ยินชื่อหอสวรรค์คู่มาไม่น้อย เพราะมันคือนามของกลุ่มกองกำลังในเขตที่สอง
ในกลุ่มกองกำลังนี้มีคนที่เป็นเป้าหมายของลู่เฉินอยู่ไม่น้อย ดังนั้นพวกเขาจึงถูกลู่เฉินสั่งสอน และยามนี้ก็มีมาอีกคน ดังนั้นชายหนุ่มจึงถามอย่างอยากรู้อยากเห็นว่า “ดูเหมือนว่าเจ้าจะอยากทดสอบพลังของข้าสินะ?”
จินอวิ๋นซานที่ได้ยินพลันเอ่ยอย่างดูถูกว่า “ข้าจะบอกเจ้าให้นะ ข้าเอาชนะเจ้าได้ง่ายมาก! แต่ผู้นำของข้า
