บทที่ 104 ความเร็วที่เร็วมาก!
คนขนซากศพเหล่านั้นช่างแปลกประหลาดนัก
ลู่เฉินได้แต่สงสัย “คนพวกนี้ แท้จริงแล้วทำอะไรกัน เหตุใดถึงต้องขนซากศพมาไว้ที่นี่?”
ขณะที่ลู่เฉินกำลังสงสัยอยู่นั้น ตู๋ซานชิงและคนอื่น ๆ ก็พลันปรากฏตัวขึ้น
“เจ้าหนูบัดซบนั่นอยู่ตรงนั้น!” ตู๋ซานชิงหันไปพูดกับชายสวมหน้ากากสีเงินที่ปิดบังใบหน้าครึ่งซีก
ดวงตาของชายหน้ากากสีเงินจ้องมองไปยังลู่เฉินที่อยู่ภายใต้ไอซากศพเหล่านั้น พลางครุ่นคิดบางอย่าง
ในขณะที่ผู้คนที่หลบซ่อนตัวอยู่บริเวณรอบ ๆ ก็ค่อย ๆ ปรากฏตัวออกมาและถกเถียงกัน “นั่น ใช่คนของโถงพิสุทธิ์หรือไม่ ที่ว่าเก็บตัว ไม่ค่อยออกมา?”
“ใช่ เขานั่นแหละ ได้ยินมาว่าเป็นคนของสำนักไร้สุญญะ”
“เขา… มาได้เช่นไร?”
“คิดว่าน่าจะเป็นตัวแทนของโถงพิสุทธิ์กระมัง!”
“แต่เขาก็ไม่ใช่คนของโถงพิสุทธิ์!”
“แต่ข้าได้ยินมาว่าเขาพักอยู่ในโถงพิสุทธิ์มาหลายปีแล้ว!”
….
ลู่เฉินพึมพำขึ้นมาทันทีที่ได้ยินเสียงคนเหล่านั้นสนทนากัน
“สำนักไร้สุญญะ?”
สถานที่นี้ลู่เฉินเคยได้ยินมาเมื่อหนึ่งแสนปีที่แล้ว แต่ไม่มีใครรู้แน่ชัดว่ามันตั้งอยู่ที่ใด รู้เพียงแค่ใครคือผู้ก่อตั้งสำนักไร้สุญญะ นั่นคือจักรพรรดิหลู่ฮวง ว่ากันว่าเป็นผู้ฝึกกายเนื้อที่สามารถฆ่าเซียนคนหนึ่งตายด้วยหมัดเดียว!
แต่ลู่เฉินไม่เคยพบมาก่อน เพียงแค่ได้ยินมาเท่านั้น เวลานี้เขาจึงเริ่มสงสัยเกี่ยวกับสำนักไร้สุญญะ
“เจ้าหนู กลัวแล้วล่ะสิ?” ตู๋ซานชิงชี้ไปที่ชา
