บทที่ 103 คนขนซากศพที่แปลกประหลาด
หลังจากเฮยเฟิงได้ยินคำพูดของตู๋ซานชิงแล้วก็รู้สึกแปลกใจ ปากก็พึมพำกับตัวเองเบา ๆ ว่า “ชายผู้นี้ จะทำได้จริงหรือ?”
“ท่านจะว่าอย่างไร?” ตู๋ซานชิงเอ่ยถามย้ำออกมาด้วยรอยยิ้มอย่างผู้เหนือกว่า
เฮยเฟิงคิดอยากลอง ดังนั้นจึงกล่าวเตือนว่า “ข้าไม่ได้ขู่เจ้า แต่ผู้อาวุโสท่านนั้นไม่ธรรมดา”
“ท่านแค่นำทางไปก็พอ!”
ครั้นตู๋ซานชิงเอ่ยจบ เฮยเฟิงก็เดินนำพวกเขาขึ้นไปยังบนภูเขาทันที
เวลาผ่านไปครู่หนึ่ง พวกเขาก็เดินทางมาถึงปากถ้ำแห่งหนึ่งซึ่งมีป้ายหินตั้งไว้ บนนั้นสลักข้อความว่า ‘ห้ามเข้าไปด้านใน’
เฮยเฟิงชี้ไปยังป้ายหินนั้นและเอ่ยว่า “เห็นชัดหรือยัง? ห้ามเข้าไปด้านใน”
“เขาอยู่ข้างใน?”
“ใช่!”
ตู๋ซานชิงได้ยินเช่นนั้นจึงมาหยุดยืนหน้าปากถ้ำ และตะโกนเข้าไปด้านในว่า “ท่านผู้อาวุโสที่อยู่ด้านใน ท่านได้ยินข้าหรือไม่?!”
ไม่มีเสียงตอบรับใด ๆ กลับมา ตู๋ซานชิงจึงจะโกนออกไปให้ดังขึ้น “ผู้อาวุโส!”
หลังจากตะโกนติดต่อกันหลาย ๆ ครั้ง ภายในถ้ำก็พลันบังเกิดเสียงดังสะท้อนกลับมา
“ไสหัวไป!”
ประโยคนี้ทำให้ตู๋ซานชิงมีสีหน้าลำบากใจ ส่วนเฮยเฟิงก็พูดออกมาอย่างไม่มีทางเลือก “เห็นหรือยัง?”
ทว่าตู๋ซานชิงกลับรีบปรับอารมณ์ของตัวเอง ก่อนจะตะโกนออกไปอีกครั้งว่า “ผู้อาวุโส ข้ามีของสิ่งหนึ่ง ท่านจะต้องสนใจเป็นแน่!”
จากนั้นเขาก็หยิบเม็ดยาออกมาจากถุงสุญญะญาณ และพูดอย่างภาคภูมิว่า “เม็ดยาชำระล้างระดับสิบดาว ม
