บทที่ 102 เข้าสู่การกลายเป็นศพสวรรค์
ลู่เฉินที่อยู่บนภูเขาไม่รู้ว่าตู๋ซานชิงและจางเชียนมุ่งหน้าไปยังโถงพิสุทธิ์ เขายังคงตั้งใจจัดค่ายกลของตนต่อไป
เมื่อค่ายกลเสร็จสมบูรณ์ ผู้คนต่างก็พากันตกตะลึง
เพราะขณะนี้ได้เกิดหมอกปกคลุมไปทั่ว ทำให้ไม่สามารถมองเห็นคนบนยอดเขาได้เลย
ทว่าแม้จะเป็นเช่นนั้นก็ยังมีคนอยากลองของ คนเหล่านั้นลองเข้าไปในม่านหมอก ก่อนจะหลงทางและหลบหนีออกมาอย่างหวาดกลัว! จากนั้นก็เล่าถึงความน่าสะพรึงกลัวที่อยู่ด้านใน
ด้วยเหตุนี้ทำให้ไม่มีผู้ใดกล้าเข้าไปใกล้อีก พวกเขาทำได้เพียงแค่วนอยู่ในอากาศ รอดูว่าลู่เฉินอยู่ที่ใดในม่านหมอก
หลังจากที่ลู่เฉินให้เจี่ยลัวนั่งลงแล้ว เขาก็มองเข้าไปยังภายในร่างกายของอีกฝ่าย
ชายหนุ่มพบว่าแมลงพิษเหล่านั้นกำลังปล่อยพิษออกมาไม่หยุด
ลู่เฉินจึงใช้กลิ่นอายของราชันย์แมลงบรรพกาลทันที เพื่อบังคับให้แมลงพวกนี้ออกมาทีละตัว หลังจากนั้นจึงใช้ยาขับพิษจัดการอีกที
แต่ไอซากศพสกปรกภายในร่างกายนั้นยังมีอยู่มาก
“ผลวิญญาณทมิฬทำให้ร่างกายของเจ้าเกิดความเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย” ลู่เฉินจ้องไปยังไอซากศพสกปรกพลางพึมพำออกมา
เจี่ยลัวถามอย่างร้อนใจ “เช่นนั้น ยังช่วยได้หรือไม่?”
“เจ้าจงใช้เคล็ดวิชาศพสวรรค์ที่ข้าสอนต่อไป ดึงดูดพลังซากศพพวกนี้เข้ามามาสู่จุดตันเถียน แล้วดูผลลัพธ์” ลู่เฉินพูดกับเจี่ยลัว ซึ่งเจ้าตัวก็ได้ตอบกลับอย่างประหม่า “ข้าลองแล้ว แต่พลังพวกนี้แข็งแกร่งเกินไป ข้าไม
