าภายในป้ายสัญลักษณ์นี้มีลมหายใจของผู้คนมากมาย!
ทุกคนต่างตกตะลึง
นั่นก็เพราะลู่เฉินไม่ถูกป้ายสัญลักษณ์วิญญาณสวรรค์นี้ทำให้หวาดกลัวจนสิ้นสติ แต่เขากลับสามารถหยิบป้ายนี้มาพลิกดูโดยไม่เกิดผลอันใด
“วางลงซะ!!” ขณะนั้นเอง มีน้ำเสียงที่ดูน่าเกรงขามดังก้องกังวานขึ้นมาในถ้ำ
เสียงนี้ทำให้ทุกคนตกใจ พวกเขาพากันกล่าวแสดงความเคารพทันที “ท่านผู้นำ!”
หลันเย่าเองก็มีสีหน้าเปลี่ยนไป รีบก้มเคารพทันที
“ยังไม่วางลงอีก?” น้ำเสียงเกรี้ยวกราดดังมาจากมุมหนึ่ง
แต่ลู่เฉินกลับยังคงหยิบป้ายสัญลักษณ์ขึ้นมาแล้วเอ่ยว่า “ข้าขออีกสักนิด”
“เจ้าหนู เจ้าอยากตายหรือ?” เสียงของคนผู้นี้ฟังดูราวกับร้อนใจยิ่งนัก
แต่ลู่เฉินกลับมองไปยังซูต้าและคนอื่น ๆ แล้วถามว่า “หรือว่าพวกท่านไม่อยากรู้ว่าป้ายสัญลักษณ์นี้ควบคุมพวกท่านได้เช่นไร?”
คำถามนี้ทุกคนต่างก็อยากรู้ แต่ไม่มีผู้ใดกล้าไปตรวจสอบ มิเช่นนั้นคงถือเป็นการฝ่าฝืนคำสั่งของผู้นำ หรืออาจจะถูกตัดสินว่าเป็นผู้ทรยศก็เป็นได้
ดังนั้นทุกคนจึงทำได้เพียงครุ่นคิด แต่ไม่กล้าเอ่ยปาก
“พวกเจ้านิ่งเฉยทำไม? ยังไม่ลงมืออีก?!” ผู้นำตวาดด้วยความโมโห
ซูต้ารู้ว่าคำสั่งของท่านผู้นำนั้นไม่สามารถขัดขืนได้ แต่ลู่เฉินก็เป็นผู้มีความสามารถคนหนึ่ง เขาจึงกล่าวออกมาอย่างร้อนใจว่า “ท่านผู้นำ เขา… มีความสามารถแข็งแกร่ง ถ้าหากเข้าร่วมกับพวกเรา ย่อมเกิดผลประโยชน์ต่อพวกเรามากเป็นแน่!”
“ข้าไม่ต้องการคนที่ไม่เชื่อฟ
