ไม่มาก…” เฉินผิงยิ้มเบาๆ!
“เฉินผิง คุณยังคงแสร้งทำเป็นก้าวร้าว ณ จุดนี้ สี่แสนห้าหมื่นไม่มาก แต่คุณต้องเอามันออก คุณจะรออะไรอีก”
Zhang Miao เย้ยหยันและพูดว่า!
“ฉันไม่คิดว่ามันคุ้มที่จะซื้อเขาถึง 450,000 หยวน คุณคิดว่าตัวเองเป็นคนรวยจริงๆ!”
หวัง ยู่เทียน ล้อเลียน เฉิน ปิง ด้วย!
คนอื่นๆ ก็รอดูมุกตลกของ Chen Ping เช่นกัน พวกเขาต้องการดูว่า Chen Ping คิดเงิน 450,000 หยวนได้อย่างไร คุณต้องรู้ว่าคนเงินเดือนธรรมดาอาจไม่สามารถประหยัดเงิน 450,000 หยวนได้ภายใน 10 ปี!
ในเวลานี้ หวังฮั่นหานมองเฉินปิงอย่างใจจดใจจ่อ เธอไม่มีเงินติดตัวเลย เธอเอาเงิน 450,000 หยวนมาจากไหน?
และอู๋อี้ฟานที่เอาแต่ก้มหน้าตลอดเวลา ค่อยๆ เงยหน้าขึ้นแล้วพูดว่า “ฉันยังมีเงิน 200,000 อยู่ในมือ ฉันเอาออกไปได้…”
ท้ายที่สุดแล้ว Wu Yifan ก็มีส่วนในมื้ออาหารนี้ด้วย ดังนั้น Chen Ping จึงไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้จ่ายเงิน และเธอยืนกรานที่จะโทรหา Wang Hanhan ให้มา แต่มันกลายเป็นแบบนี้!
ยิ่งไปกว่านั้น เธอรู้ว่าเฉินผิงไม่มีเงิน และเพิ่งออกจากคุกได้ไม่นาน และครอบครัวของเขาก็ไม่ใช่ครอบครัวที่ร่ำรวย ดังนั้นเงิน 450,000 หยวนอาจเป็นตัวเลขทางดาราศาสตร์สำหรับเฉินปิง!
“อู๋อี้ฟาน ทำไมคุณถึงเสแสร้งเป็นผู้หญิงที่ร่ำรวย คุณรู้ไหมว่าคุณจะขายเงินสองแสนได้กี่ครั้ง คุณควรจะสงสารตัวเองก่อน…”
เมื่อเห็นว่าอู๋อี้ฟานต้องการจ่าย Zhang Miao ก็พูดเย้ยหยันทันที!
