บทที่ 74 วิธีที่จะทำให้แก่นไม้แข็งแรง และจำเป็นต้องปล้นสักครั้ง!
เมื่อลู่เฉินวางมือข้างหนึ่งลงบนบ่าของฮวาหลิงมู่ เขาก็โคจรพลังปราณเข้าไปสำรวจภายในร่างของนาง
กวาดสายตาออกไปหนึ่งครั้ง
ลู่เฉินค้นพบว่าตันเถียนของฮวาหลิงมู่นั้นค่อนข้างพิเศษ
เพราะเดิมทีนางเป็นต้นไม้วิญญาณ วิธีการฝึกฝนจึงแตกต่างกับมนุษย์
เมื่อลู่เฉินเห็นแสงสีเขียวกะพริบอ่อน ๆ ที่บริเวณจุดตันเถียนของนาง เขาก็พึมพำออกมาเบา ๆ “นี่ น่าจะเป็นแก่นไม้ของนาง”
ทว่าเมื่อปราณมากมายหลั่งไหลเข้าไปในจุดตันเถียน แก่นไม้นี้ก็จะดูดซับเข้าไป ทำให้เด็กสาวมีพลังปราณไม่มากพอที่จะฝึกวิชาคุมจิตวิญญาณ
“ดูหมือนว่าจะเป็นปัญหาที่แก่นไม้”
ลู่เฉินคิดแล้วจึงเอามือออก ก่อนจะหันไปพูดกับฮวาหลิงมู่ “เจ้าไปนั่งพักด้านข้างเสียก่อน”
“อืม”นางขานรับแล้วเดินไปรอด้านข้าง
ส่วนลู่เฉิน เขาก็ได้หยิบกระบี่ซึ่งเป็นร่างแปลงของต้นไม้วิญญาณที่แก่ชราออกมา และพูดถึงปัญหาที่พบ “เจ้ามีความเห็นว่าอย่างไร?”
“ปัญหานี้ สำหรับเผ่าต้นไม้วิญญาณของข้า คิดว่าคงมีเพียงแต่ต้องกลับไปยังภูเขา และทำการดูดซับแก่นไม้ของต้นไม้อื่น ๆ เพื่อให้แก่นไม้ของนางแข็งแกร่งขึ้น ทว่าข้าก็ไม่รับประกันว่าจะส่งผลกระทบต่อพลังปราณภายในร่างกายของนางหรือไม่”
ลู่เฉินส่ายหัว “ข้าคิดว่าจะต้องสอนวิธีการฝึกฝนวิธีใหม่แก่นาง”
“วิธีการฝึกฝนใหม่?” ต้นไม้วิญญาณที่แก่ชราสงสัย
“ข้าก็เคยฝึกฝนอะไรเช่นนี้มาก่อน” ลู่เฉินเคยมี
