่าที่นี่คือที่ใดกัน แต่ลู่เฉินกลับทำเพียงกวาดสายตามองไปรอบ ๆ “เมื่อครู่ขณะที่ใช้วิชาหมื่นวิญญาณ ข้าสัมผัสได้ว่าที่แห่งนี้มีพลังปราณหนาแน่น ดังนั้นที่นี่น่าจะเป็นที่ที่พวกเขาเก็บของมีค่าไว้”
“ของมีค่า?” ฮวาหลิงมู่ตกใจ
ลู่เฉินเพียงยิ้ม “ถ้าหากมีสิ่งใดที่เจ้าชอบ หยิบไปได้เลย ไม่ต้องเกรงใจ!”
“หยิบได้ตามต้องการจริงหรือ?” ฮวาหลิงมู่สับสนเล็กน้อย สิ่งนี้ราวกับฝันไป นางไม่เคยคิดมาก่อนว่าตนเองจะสามารถเข้ามายังคลังเก็บของล้ำค่าของสำนักพฤกษาสวรรค์ได้ง่ายดายเพียงนี้!
“ใช่ หยิบเถอะ!”
ฮวาหลิงมู่ที่ได้ยินคำกล่าวย้ำนั้นพลันรู้สึกชอบใจ นางรีบหยิบของมีค่ามากมาย ส่วนลู่เฉินนั้นเขาเลือกหยิบเพียงบางสิ่งเท่านั้น เพราะที่แห่งนี้มีของล้ำค่าเยอะเกินไป ทำให้แม้จะมีถุงสุญญะญาณถึงสองสามถุงก็ยังไม่อาจบรรจุของพวกนี้ได้มากพอ
อย่างไรก็ตาม แม้จะไม่สามารถเอากลับไปได้ทั้งหมด แต่ลู่เฉินก็ยังคงสามารถใช้ทุกอย่างที่มีในถ้ำนี้อย่างคุ้มค่า
เมื่อเห็นลู่เฉินเริ่มจัดวางค่ายกลบริเวณรอบ ๆ และแม้กระทั่งเปลี่ยนรูปแบบค่ายกลที่ล้อมอยู่ภายนอก ฮวาหลิงมู่ที่เฝ้ามองอยู่ก็พลันเกิดความสงสัย “พี่ใหญ่ประหลาด ท่านกำลังทำอันใด?” ฮวาหลิงมู่เอ่ยถาม
พี่ใหญ่ประหลาด คือนามที่ฮวาหลิงมู่ใช้เรียกลู่เฉิน และมันก็เกิดจากความประทับใจในฝีมือของชายหนุ่ม!
สำหรับลู่เฉินแล้ว แม้จะรู้สึกว่านามนี้แปลก ๆ อยู่บ้าง แต่ก็อดยอมรับไม่ได้ “ข้าเปลี่ยนรูปแบบค่ายกลเล็
