รดิปีศาจจินเผิง!”
ทันทีที่เปล่งคำพูดเหล่านี้ออกมา ปิงหลิวหลีก็ตกใจจนหน้าถอดสี “อะไรนะ จักรพรรดิปีศาจจินเผิง? ตัวตนอหังการเมื่อแปดหมื่นปีที่แล้ว?”
“ใช่!” ท่านปู่ลู่เอ่ยอย่างเคร่งขรึม ขณะที่ลู่เฉินพลันรู้สึกสงสัยขึ้นมา “แปดหมื่นปีก่อน? จักรพรรดิปีศาจจินเผิง?”
เห็นได้ชัดว่าลู่เฉินไม่เข้าใจหลายสิ่งหลายอย่างที่เกิดขึ้นเมื่อหลายหมื่นปีก่อน เพราะอย่างไรเสีย เขาก็ไม่ได้กลับมาที่มหาทวีปจิ่วโหยวมาหนึ่งแสนปีแล้ว
หลังจากที่ปิงหลิวหลีเห็นว่าลู่เฉินไม่เข้าใจ นางก็เล่าว่า “เมื่อแปดหมื่นปีที่แล้ว มีปีศาจที่ทรงพลังปรากฏตัวขึ้นในสุสานปีศาจ และยังค่อย ๆ แผ่ขยายอำนาจออกไป ยามที่มันกำลังจะได้ปกครองทั้งมหาทวีปนี้ สำนักเซียนต่าง ๆ ก็ได้ร่วมมือกันโจมตี สุดท้ายพวกเราก็สูญเสียไปไม่น้อยทีเดียวก่อนจะสามารถผนึกจักรพรรดิปีศาจจินเผิงไว้ได้!”
ท่านปู่ลู่กล่าวเสริมว่า “จักรพรรดิปีศาจจินเผิงร้ายกาจเกินไป ไม่อาจสังหารได้ จึงทำได้เพียงผนึกไว้ในสุสานปีศาจ แต่เพื่อไม่ให้มันฟื้นคืนชีพได้โดยง่าย ดังนั้นยอดฝีมือเมื่อแปดหมื่นปีก่อนจึงร่วมมือกันผนึกวิญญาณของมันไว้ในศิลาผนึกปีศาจหกก้อนด้วยกัน!
“เช่นนั้นหากศิลาผนึกปีศาจทั้งหกรวมตัวกัน ก็อาจจะทำให้จักรพรรดิปีศาจจินเผิงฟื้นคืนชีพ?” ลู่เฉินหัวเราะราวกับว่าได้เข้าใจอะไรบางอย่างแล้ว
ท่านปู่ลู่พยักหน้า “ใช่ เป็นเช่นนั้นแหละ”
“ตระกูลลู่ของพวกเจ้ากุมความลับที่ยิ่งใหญ่ไว้จริง ๆ!” ปิงหล