บทที่ 24 สามยอดอัจฉริยะตกใจจนขวัญเสีย
ยามนี้ปรากฏให้เห็นสองเงาที่เพิ่งปีนออกจากปากถ้ำ
เป็นลู่เฉินกับเจี่ยลัวนั่นเอง…
ครั้นออกมาแล้ว ทุกคนต่างทยอยเข้ามาขอบคุณลู่เฉิน แม้กระทั่งมอบสิ่งของให้ชายหนุ่มเป็นการตอบแทน
และคนเหล่านั้นก็จากไป
ปิงหลิวหลีก้าวเข้ามาหาพลางพิจารณาเจี่ยลัวด้วยสีหน้าแปลกประหลาด “เขาคือปรมาจารย์ด้านค่ายกลระดับเก้าดาวอันดับหนึ่งแห่งแดนทักษิณาผู้นั้นหรือ?”
ลู่เฉินส่งเสียงอืม ส่วนเจี่ยลัวไม่ได้พูดจา เขาเพียงยืนอยู่อย่างเงียบ ๆ
เจ้าสำนักสาวถามอีกครั้งด้วยความประหลาดใจ “เหตุใดเขาถึงซ่อนตัวอยู่ในนั้น?”
“ไม่ใช่ว่าเขาเป็นคนฆ่าอาจารย์ของตนเองหรอกหรือ?” โจวอวี๋กล่าว
“ไม่ใช่ เขาถูกคนใส่ร้าย ยิ่งไปกว่านั้น คนที่อยู่เบื้องหลังก็น่าจะไม่ธรรมดา” ลู่เฉินอธิบาย โจวอวี๋ได้ยินแล้วก็รู้สึกงงงวยเข้าไปใหญ่
ก่อนที่ชายหนุ่มจะหันไปทางปิงหลิวหลีแล้วกล่าวว่า “ตั้งแต่นี้ไป พวกเขาทั้งสองคือคนของสำนักเก้าสุขสงบ”
“อะไรนะ?” ปิงหลิวหลีเบิกตากว้าง สีหน้าฉายชัดถึงความคาดไม่ถึง
โจวอวี๋เป็นนายพรานที่แข็งแกร่ง แม้แต่สามดินแดนศักดิ์สิทธิ์ก็ยังต้องการตัวเขา ในขณะที่เจี่ยลัวก็นับว่าเป็นยอดฝีมือด้านค่ายกล ทว่าพวกเขาทั้งคู่กลับจะมาเข้าร่วมสำนักเก้าสุขสงบงั้นหรือ?!
สำหรับปิงหลิวหลีแล้ว สิ่งที่เกิดขึ้นนี้ดั่งสวรรค์ประทานพร!
โจวอวี๋ทำท่าจนปัญญา “เขามันต่ำช้า หลอกลวงข้า ไม่อย่างนั้นข้าจะแพ้เขาได้อย่างไร!”
เมื่อได
