ข้าไป ทว่าจู่ ๆ พลันมีเสียงหัวเราะออกมาจากต้นไม้ในบริเวณนั้น “โอ้! ที่แห่งนี้มีผู้คนมากมายเหลือเกิน!”
เสียงนี้ดึงดูดความสนใจของผู้ฝึกตนโดยรอบ พวกเขาต่างพากันมองไปยังที่มาของเสียง…
จึงได้เห็นชายหนุ่มอายุราวยี่สิบปี สวมเสื้อคลุมลายเสือดาว ทว่ากลับเผยแขนเปลือยเปล่า เขากำหอกเหล็กสีดำไว้ในมือ เส้นผมที่ยุ่งเหยิงเล็กน้อยนั้นดูคล้ายกับพวกคนเถื่อน
“นั่นมันพรานป่าโจวอวี๋!” ทุกคนต่างตกใจทันทีที่เห็นคนผู้นั้น
“อะไรนะ! …เขาคือโจวอวี๋งั้นหรือ?”
“ใช่! อันดับหนึ่งในรายนามพรานป่าแห่งแดนทักษิณา… โจวอวี๋!”
ปิงหลิวหลีเองก็รู้สึกประหลาดใจเช่นกัน “เหตุใดเขาจึงมาอยู่ที่นี่…”
“เจ้ารู้จักงั้นรึ?” ลู่เฉินถาม ขณะที่ปิงหลิวหลีส่ายหัวและกล่าวว่า “ไม่รู้จักเป็นการส่วนตัว ทว่าเขาเป็นพรานป่าที่มีชื่อเสียงไม่น้อย ด้วยเคยเข้าร่วมการแข่งขันล่าสัตว์ของแดนทักษิณา และถือครองอันดับหนึ่งของงานอยู่หลายครั้ง!”
“โอ้ การแข่งขันล่าสัตว์?”
“ใช่ มันคืองานที่จัดขึ้นโดยกลุ่มพันธมิตรล่าสัตว์แห่งแดนทักษิณา!”
ลู่เฉินไม่เคยคิดว่าจะมีกลุ่มล่าสัตว์อะไรเช่นนี้เกิดขึ้นหลังจากผ่านมาแสนปี แต่เมื่อชายหนุ่มมองไปยัง ‘พรานป่า’ ผู้นั้น เขาก็พบสิ่งที่น่าสนใจยิ่ง
เพราะอีกฝ่ายมีรากวิญญาณคู่!
สิ่งนี้นับว่ายากนักที่จะพบเห็น!
ไม่เพียงเท่านั้น รากวิญญาณคู่นี้ยังไม่ธรรมดา เพราะรากหนึ่งคือรากวิญญาณธาตุไฟเจ็ดดาว ขณะที่อีกรากคือรากวิญญาณธาตุไฟแปดดาว โดยรา