้จักหรือไร?”
ในฐานะเจ้าสำนัก ปิงหลิวหลีจะไม่รู้ได้อย่างไร แต่นางไม่เคยพบเห็นมันมาก่อน บัดนี้ใบหน้าของหญิงสาวจึงฉาบไว้ด้วยความอับอาย “เรื่องนี้… ข้าเคยได้ยินมาบ้าง… ทว่าก็แค่นั้น”
”งั้นก็นับเป็นปาฏิหาริย์แล้วที่เจ้าสามารถขึ้นเป็นเจ้าสำนักได้”
คำพูดของลู่เฉินทำให้ปิงหลิวหลีตัวสั่นไปด้วยความโกรธ ทว่าทันใดนั้น ใครบางคนจากบนยอดเขาพลันตะโกนขึ้นว่า “ดูนั่นสิ ราชสีห์ขนเพลิง!”
“สัตว์อสูรระดับเก้าดาว!” ดวงตาของใครบางคนถึงกับเบิกกว้าง
”บ้าน่า ทำไมที่แบบนี้ถึงได้มีราชสีห์ขนเพลิงอยู่เล่า?!”
ทุกคนพากันตกตะลึง บางคนถึงขนาดตะโกนว่า “ดูสิ คนจากสำนักวิถีอสูรกำลังจับมันอยู่!”
ครั้นได้ยินว่ามีใครบางคนกำลังล้อมจับราชสีห์ขนเพลิง ลู่เฉินจึงตะโกนว่า “ไป!”
ทว่าแทนที่จะรีบออกตัว ปิงหลิวหลีกลับตื่นตกใจ “สำนักวิถีอสูร?”
เมื่อเห็นท่าทีดังกล่าวของนาง ลู่เฉินจึงถามขึ้นว่า “สำนักวิถีอสูรทรงพลังมากงั้นหรือ?”
