ระบี่ได้นั้น ต้องเป็นมือกระบี่ระดับหนึ่งดาวเป็นอย่างน้อย และหากต้องการจะบีบอัดถึงห้าเท่า คนผู้นั้นก็ต้องเป็นมือกระบี่ระดับห้าดาวเป็นอย่างต่ำ!
ในแดนทักษิณา ไม่ต้องพูดถึงสำนักเก้าสุขสงบ แม้แต่สำนักฟ้าศักดิ์สิทธิ์ ก็ยังไม่มีใครไปถึงมือกระบี่ระดับห้าดาวมาก่อน!
ทว่าลู่เฉินกลับกลายเป็นมือกระบี่ระดับห้าดาวที่อยู่เพียงขั้นกลั่นลมปราณระดับห้าเท่านั้น เรื่องนี้ทำให้ปิงหลิวหลี สือเซียว และคนอื่น ๆ ในที่นี้ตื่นตกใจและหวาดกลัวยิ่ง!
หลิวหยุนซานเอ่ยอย่างตะกุกตะกัก “น… นะ… นี่มันเป็นไปได้ยังไง!”
ลู่เฉินเผยรอยยิ้มประหลาด ก่อนจะฟาดกระบี่ออกไป
หลังจากบีบอัดถึงห้าเท่า ปราณกระบี่ทั้งยี่สิบเล่มก็แข็งแกร่งกว่าปราณกระบี่ห้าร้อยเล่มนับสิบเท่า!
กอปรกับความช่วยเหลือของสวีปิงจากเบื้องหลัง ลู่เฉินและกระบี่จึงได้ก้าวไปถึงระดับหลอมรวมเจตกระบี่ ‘คนกระบี่รวมเป็นหนึ่ง’ แล้ว!
ฉับพลันนั้นเอง ปราณกระบี่ทั้งยี่สิบเล่มก็พุ่งทะยานดุจธนูแล่นจากคันศร มันมุ่งไปหาศัตรูที่อยู่รายล้อมอย่างดุดัน!
ฉึก ฉึก ฉึก!
“โอ๊ย!”
“อ๊ากกก!”
คนเหล่านั้นต่างกรีดร้องออกมา ศิษย์บางคนซึ่งมีขั้นพลังอ่อนแอไม่อาจต้านรับอาการบาดเจ็บนี้ได้ สุดท้ายก็สิ้นลมหายใจไปอย่างรวดเร็ว
หลิวหยุนซานได้รับบาดเจ็บที่ตาข้างหนึ่ง และด้วยความกลัวที่เข้าครอบงำ เขาไม่รอช้า เร่งบดขยี้ยันต์หลบหลีกที่อยู่ในมือ แล้วหนีหายไปทันที!
ส่วนสือเซียว เขาเองก็ไม่กล้าฝืนต่อสู้อีกต่อไป
