บทที่ 9 สถานะที่เปลี่ยนไป!
ครั้นได้ยินคำพูดของอีกฝ่าย จิ่วโหยวจึงมั่นใจมากขึ้นว่าคนตรงหน้าเขานั้น… ที่แท้ก็คือลู่เฉิน!
เสียงของจิ่วโหยวฟังดูสั่นเครือ “เจ้ายังมีชีวิตอยู่หรือ?”
“แน่นอน ข้ายังมีชีวิตอยู่!” ลู่เฉินยิ้มให้อีกฝ่าย ขณะที่จิ่วโหยวมีท่าทีคล้ายกับไม่อยากจะเชื่อ “เมื่อก่อน เห็นได้ชัดว่าเจ้า…”
ลู่เฉินเห็นอีกฝ่ายยังดูสงสัย จึงอธิบายว่า “ตอนนั้นร่างกายข้าถูกทำลาย จิตวิญญาณของข้าแตกสลาย ทว่าตอนนี้… ข้ากลับมาแล้ว!”
“ดี เยี่ยมมาก…” แววตาที่ว่างเปล่าของจิ่วโหยวพลันวูบไหว ความตื่นเต้นฉายชัดออกมาทางสีหน้า
“แล้วเจ้าเล่า เกิดอะไรขึ้น?” ลู่เฉินสงสัยว่าเหตุใดจิ่วโหยวจึงอยู่ในสภาพ ‘ร่างจำแลงโลหิต’ เช่นนี้!
จิ่วโหยวชะงักไปครู่หนึ่ง คล้ายกับกำลังนึกถึงอะไรบางอย่าง ไม่นานก็เริ่มเล่าออกมา
ปรากฏว่าเมื่อลู่เฉินไปยังดินแดนต้องห้ามแห่งแดนเซียนและเสียชีวิตลง ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งนั้นจึงตกอยู่ในความโกลาหล
ผู้คนที่เกี่ยวข้องกับลู่เฉินถูกคุมขังหรือไม่ก็ถูกทำให้พิการ แม้กระทั่งตัวจิ่วโหยวเอง… ก็หลีกเลี่ยงไม่ได้เช่นกัน!
ทว่ายังโชคดีนัก เพราะการที่เขาเคยฝึก ‘ร่างจำแลงโลหิต’ จึงช่วยให้รอดพ้นจากหายนะ และหนีมายังมหาทวีปจิ่วโหยว
“อะไรนะ ทุกคนที่เกี่ยวข้องกับข้า ถูกจำคุกกับถูกทำให้พิการงั้นหรือ?” ลู่เฉินถึงกับตกใจ
จิ่วโหยวเล่าต่ออีกว่า “หลายปีที่ผ่านมา ผู้คนในแดนเซียนต่างหวาดกลัว แต่คนลึกลับพวกนั้น… ทุกคราท