หลังจากจัดการเรื่องราวในโลกแห่งความเป็นจริงเสร็จสิ้น จ้าวฝูก็เดินทางกลับสู่โลกแห่งหายนะอีกครั้ง ยามนี้ต้าฉินยังคงเดินหน้ากวาดล้างภูมิภาคต่าง ๆ ควบคู่ไปกับการเร่งก่อสร้างกำแพงเมืองจีนขึ้นมาอีกสายหนึ่ง
ทว่า การก่อสร้างกำแพงเมืองจีนกลับเป็นไปได้อย่างล่าช้าอย่างยิ่ง เนื่องจากพวกเขามักถูกก่อกวนและลอบโจมตีจากกองกำลังต่าง ๆ อยู่เป็นระเบียบ ซึ่งฉุดรั้งความเร็วในการก่อสร้างลงไปมาก ทว่าก็ไม่ใช่เรื่องแปลก เพราะกองกำลังเหล่านั้นต่างรู้ดีว่า หากต้าฉินสร้างกำแพงเมืองจีนเสร็จสิ้นและหลอมรวมรากฐานจนมั่นคงเมื่อใด ต้าฉินย่อมเปิดฉากโจมตีพวกเขาแน่ ดังนั้น พวกเขาจึงต้องทำทุกวิถีทางเพื่อหยุดยั้งต้าฉินไว้
ด้วยเหตุนี้ จ้าวฝูจึงสั่งเคลื่อนกำลังพลทหารจำนวนมหาศาลไปตรึงกำลังตามแนวชายแดน เพื่อทำหน้าที่คุ้มกันเหล่าชาวบ้านที่กำลังก่อสร้างกำแพงเมืองจีน มิฉะนั้น หากปล่อยให้กองกำลังเหล่านั้นเข้ามาก่อกวนไม่เว้นแต่ละวัน การจะสร้างกำแพงเมืองจีนให้เสร็จสิ้นคงเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลย
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ท้องฟ้าที่เคยสงบเงียบเหนือดินแดนของ ‘เผ่าแสงจิตวิญญาณ’ (Spirit Light) ก็เริ่มปรากฏสัญญาณผิดปกติ ลมพายุบ้าคลั่งเริ่มพัดกระหน่ำ หมู่เมฆาดำทะมึนก่อตัวหนาแน่นจนแสงสว่างเลือนหาย บรรยากาศรอบด้านกดดันและหนักอึ้งจนน่าอึดอัด ชาวแสงจิตวิญญาณทุกคนต่างสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายคุกคามอันน่าสะพรึงกลัวที่กำลังย่างกรายลงมา
พลังปราณจิตวิญญาณ
