“คำราม!” เสียงคำรามอันโศกเศร้าและเจ็บปวดของมังกรดังแว่วมาจากระยะไกล มันมาจากกัมพูชา ขณะที่อาณาจักรเขมรถูกทำลายลง และหลังจากนั้นส่วนที่เหลือของกัมพูชาก็ตกอยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิ
“ประกาศจากระบบ! ทุกภูมิภาคในกัมพูชาถูกพิชิตโดยมหาราชวงศ์ฉินแล้ว และกัมพูชาได้ล่มสลาย ชะตากรรมทั้งหมดของกัมพูชาได้หลอมรวมเข้ากับมหาราชวงศ์ฉินและกลายเป็นชะตากรรมของมหาราชวงศ์ฉิน”
หลังจากได้ยินประกาศจากระบบแล้ว จ้าวฟู่ก็ยิ้มอย่างพึงพอใจ ในที่สุดสี่แคว้นก็ถูกทำลายโดยต้าฉินแล้ว ในอนาคตจะไม่มีการสู้รบทางตอนเหนืออีกต่อไป ตอนนี้พวกเขารอให้คนของต้าฉินมาจัดการสถานการณ์ ในขณะที่จ้าวฟู่มุ่งหน้าไปยังที่ที่ไป๋ฉีได้ตรึงกำลังฝ่ายต่างๆ ไว้
เมื่อทุกคนได้ยินประกาศจากระบบ พวกเขาก็รู้สึกหนาวสั่นไปทั้งตัวและหน้าซีดเผือด ไม่มีประโยชน์ที่จะรีบไปอีกแล้ว เหล่าขุนนางจึงเริ่มล่าถอย เมื่อจ้าวฟู่มาถึง พวกเขาก็หนีไปหมดแล้ว
การต่อสู้สิ้นสุดลงในที่สุด และจบลงด้วยชัยชนะของต้าฉิน ราคาที่ต้องจ่ายคือการล่มสลายของสี่ประเทศ และสิ่งที่ทำให้ทุกคนตกใจยิ่งกว่าก็คือ ผู้เล่นจากทั้งสี่ประเทศหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย
นี่เป็นเรื่องที่น่าตกใจอย่างยิ่ง เพราะไม่ใช่แค่คนไม่กี่คน แต่เกือบทุกคนจากสี่ประเทศนั้น
สาเหตุที่เป็นเช่นนั้นก็เพราะว่าเมื่อแต่ละประเทศกำลังจะล่มสลาย ทุกคนในประเทศเหล่านั้นจะได้รับการแจ้งเตือนจากระบบ ส่วนผู้ที่อยู่ในโลกแห่งความเป็นจริง
