จี่เสินหมิงถอนหายใจ “สาเหตุหลักก็คือก่อนหน้านี้เราหยิ่งยโสเกินไป เราไม่คิดจะจัดการกับต้าฉินตั้งแต่แรก ตอนนี้เราปล่อยให้เขาพัฒนาและเติบโตแบบนี้ไปเรื่อยๆ ถ้าหากเราวางอาวุธและร่วมมือกันในตอนนั้น ต้าฉินคงถูกทำลายไปนานแล้ว น่าเสียดายที่เขาไม่สามารถพัฒนาต่อไปได้”
“นอกจากนี้ยังมีจักรพรรดิอู่เทียนผู้หยิ่งยโสและไม่ยอมรับความพ่ายแพ้ สุดท้ายก็สิ้นพระชนม์ไป ได้ยินมาว่าไม่เพียงแต่สตรีของพระองค์เท่านั้นที่ถูกจักรพรรดิฉินใช้สนองตัณหา แต่สตรีงามในตระกูลของพระองค์ก็ถูกจับกุมไปด้วย ตอนจบช่างน่าเศร้า ทำให้รังไม่กล้าแม้แต่จะมองตรงๆ”
“ฮึ่ม! ต้าฉินช่างโหดร้ายและใจร้ายเหลือเกิน จักรพรรดิฉินไม่เพียงแต่โหดร้าย แต่ยังทำเรื่องเลวร้ายเช่นนี้ได้อีกด้วย เขาเป็นทรราชและโจรชั่วร้ายจริงๆ โลกควรจะปราบทรราชผู้นี้ไปนานแล้ว กำจัดทรราชผู้นี้เสีย แล้วสถาปนาความยุติธรรมให้แก่โลก” นักเขียนคนหนึ่งพ่นลมหายใจอย่างโกรธเคือง
ทุกคนเห็นด้วยกับเรื่องนี้ เพราะทั้งหมดนี้เป็นความจริง จักรพรรดิฉินโหดร้ายและลุ่มหลงในกามารมณ์ แต่คนแบบนี้กลับได้รับความโปรดปรานจากฮวาเซี่ยฉีหยุน พลังของเขาพัฒนาอย่างรวดเร็ว และความแข็งแกร่งของเขาสร้างความหวาดกลัวให้แก่ผู้คนมากมาย
คนเหล่านี้ถูกบังคับให้รวมตัวกันเพื่อต่อสู้ ทำไมพวกเขาถึงไม่มีโชคดีและโอกาสที่ดีเช่นนั้นบ้าง มันไม่ยุติธรรมต่อสวรรค์เลย คนชั่วครองอำนาจ และสิ่งมีชีวิตทั้งหลายก็ถูกดูหมิ่น
ในเวลานั้
