นลมหายใจอย่างเย็นชา รู้สึกอึดอัดในใจ ออกจากเต็นท์ กลายร่างเป็นลำแสง และปรากฏตัวเหนือฝูงสัตว์ร้ายในเวลาไม่ถึงวินาที
เมื่อเห็นฝูงสัตว์ร้ายที่ดุร้าย จ้าวฟู่จึงระเบิดพลังทั้งหมดออกมา ออร่าอันทรงพลังพลุ่งพล่าน จ้าวฟู่ชักดาบมรณะออกมา และฟาดฟันด้วยแสงดาบอันน่าสะพรึงกลัว
“ตูม!”
เสียงระเบิดดังสนั่น แสงดาบขนาดมหึมาดูเหมือนจะผ่าแผ่นดินออกเป็นสองซีก พื้นดินสั่นสะเทือนอย่างต่อเนื่อง รอยดาบขนาดกว้างหลายหมื่นเมตรและหลายร้อยเมตรปรากฏขึ้นบนพื้น เลือดจำนวนนับไม่ถ้วนกระเด็นไปทั่ว และศพที่แตกหักกระจัดกระจายอยู่นับไม่ถ้วน
กล่าวได้ว่าดาบเล่มนี้คร่าชีวิตสัตว์ร้ายไปหลายแสนตัว พลังอันน่าสะพรึงกลัวทำให้ฝูงสัตว์ร้ายขนาดมหึมาทั้งหมดหยุดชะงัก สัตว์ร้ายส่วนใหญ่เป็นเพียงสัตว์ธรรมดา จ้าวฟู่ผู้ต้านทานพลังแห่งการปะทุของหวางหยิน…
หลังจากเหวี่ยงดาบอันน่าสะพรึงกลัวนั้นแล้ว จ้าวฟู่ก็พุ่งเข้าไปในฝูงอสูรและเริ่มสังหารทันที แสงดาบพุ่งออกมาไม่หยุด เลือดและซากศพกระเด็นไปทั่ว ฝูงอสูรขนาดใหญ่และดุร้ายไม่ได้พุ่งเข้ามาถึงแนวหน้าของกองทัพต้าฉิน พวกมันไม่ได้ถูกสังหาร แต่กลับหนีไปด้วยความหวาดกลัว
แน่นอนว่าเจ้าเมืองอื่นๆ ของต้าฉินก็ร่วมแรงร่วมใจกันด้วย เพราะพวกเขากล้าที่จะเฝ้าดูพวกนั้นไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน และยอมให้ฝ่าบาทประหารชีวิตพวกมัน
อย่างไรก็ตาม พวกเขารู้ดีถึงความโกรธแค้นในใจของจ้าวฟู่ และทุกคนจึงกระทำการอย่างระมัดระวัง สังหารสั
