ากันวิ่งหนีไปคนละทิศละทาง
อย่างไรก็ตาม ในขณะนั้น จ้าวฟู่หัวเราะเยาะอย่างเย็นชา ดวงตาทั้งห้าข้างซ้ายของเขาหมุนอย่างรวดเร็ว และพลังอันน่าสะพรึงกลัวก็ปะทุออกมา โซ่จำนวนนับไม่ถ้วนที่บรรจุพลังทำลายล้างพุ่งเข้าใส่เหล่าเจ้าเมืองที่กำลังหลบหนี
ก่อนที่เหล่าเจ้าเมืองจะทันได้ตอบโต้ ร่างของพวกเขาก็ถูกโซ่แทงทะลุและเสียชีวิตไป พร้อมกับตราประจำตำแหน่งเจ้าเมืองที่ลอยหายไป
เหล่าเจ้าเมืองคนอื่นๆ ต่างตกตะลึงและปลดปล่อยพลังป้องกันออกมา แต่พวกเขาก็ต้านทานได้ไม่นาน พลังป้องกันของพวกเขาสลายไป และโซ่จำนวนนับไม่ถ้วนก็แทงทะลุร่างกายของพวกเขา พวกเขาก็เสียชีวิตเช่นกัน และไม่มีใครหนีรอดไปได้เลย
หลังจากเก็บตราประจำเมืองและศพเรียบร้อยแล้ว จ้าวฟู่ก็กลับไปยังเมืองเดิม เหล่าเจ้าเมืองที่เหลือต่างถูกวางยาพิษตายหมดแล้ว จ้าวฟู่มองดูพวกเขาแล้วกล่าวว่า “รีบเข้ายึดครองเมืองทั้ง 30 เมืองนั้น และรวบรวมกำลังพลเพื่อกวาดล้างพื้นที่โดยรอบ”
ตอนนี้มีเจ้าเมืองเพียง 150 คน และทั้งหมดถูกควบคุมโดยแมลงสมอง พวกเขาเชื่อฟังคำสั่งของจ้าวฟู่โดยธรรมชาติ และเนื่องจากพวกเขาได้เตรียมการไว้แล้ว การควบคุมเมืองทั้ง 30 เมืองจึงค่อนข้างง่าย
จ้าวฟู่ไม่ได้นำเมืองทั้ง 30 เมืองนี้ไปด้วย แต่ปล่อยทิ้งไว้ที่นี่ เพราะจ้าวฟู่ต้องการพัฒนาฝ่ายนี้ให้เจริญรุ่งเรือง เขาจึงไม่อยากให้มันอ่อนแอลง เขาเลือกผู้ใต้บังคับบัญชาที่ไว้ใจที่สุดบางคนให้เป็นเจ้าเมือง และเมื่อ
