งพวกเขา และเตรียมพร้อมที่จะลงมือได้ทุกเมื่อ
ทหารห้าล้านนายเดินทัพอย่างสง่างามมาถึงเชิงเขาใหญ่ และบนเขานั้นก็มีกำแพงเมืองจีนตั้งตระหง่านอยู่แล้ว กำแพงนั้นสูง 20 เมตร และแผ่รัศมีแห่งความมั่นคงและหนักแน่นออกมาขณะตั้งตระหง่านอยู่บนเขา
กำแพงเมืองจีนเต็มไปด้วยผู้คนจากสำนักเทพปีศาจ พวกเขามองลงมายังกองทัพราชวงศ์ราตรีด้วยความระแวง
จ้าวฟู่ยังคงสวมชุดดำปิดบังรูปลักษณ์และรูปร่างของเขา เขาแผ่รัศมีอันทรงพลังออกมาขณะยืนอยู่กลางอากาศ และอากาศรอบตัวเขาก็ดูเหมือนจะแข็งตัว ก่อให้เกิดแรงกดดันมหาศาลที่ทำให้ผู้คนจำนวนมากหายใจลำบาก
เมื่อจ้าวฟู่ลงมาพร้อมกับออร่าอันทรงพลัง ผู้คนบนกำแพงเมืองจีนก็แตกตื่นทันที เพราะแม้แต่เจ้าเมืองธรรมดาก็ไม่อาจต้านทานออร่านี้ได้ ชายชราเครายาวคนหนึ่งรีบเดินออกมาจากฝูงชนและตะโกนว่า “สำนักเทพปีศาจของข้าขอสาบานว่าจะไม่เป็นศัตรูกับราชวงศ์ราตรีเด็ดขาด โปรดไว้ชีวิตสำนักเทพปีศาจของข้าสักครั้งได้ไหม?”
จ้าวฟู่ลอยอยู่กลางอากาศและคำรามอย่างเย็นชาว่า “สายเกินไปแล้ว ตอนนั้นราชวงศ์ราตรีให้โอกาสเจ้า แต่เจ้าเลือกที่จะทรยศเรา ตอนนี้เจ้ามีทางเลือกเพียงสองทาง คือยอมจำนนหรือตาย!”
สีหน้าของผู้อาวุโสเครายาวนั้นดูน่าเกลียดน่ากลัวยิ่งนัก ขณะที่เขาระเบิดพลังออร่าอันทรงพลังออกมาดุจพายุโหมกระหน่ำ เขาคำรามอย่างโกรธเกรี้ยวว่า “สำนักเทพปีศาจของข้าเคยเป็นสำนักอันดับหนึ่งในทวีปใต้ของโลกปีศาจมืด เราไม่ใช่คนที
