จ้าวฟู่ไม่ได้ใช้พลังทั้งหมดในการโจมตีครั้งนี้ เนื่องจากซงเจียงโจมตีอย่างกะทันหัน จ้าวฟู่จึงกดพลังตาไว้ ทำให้ความเจ็บปวดรุนแรงลดลง
“อ๊ากกก!!”
เสียงคำรามดังสนั่นออกมาจากภายในปล่องภูเขาไฟ ขณะที่ออร่าสีแดงฉานอันกว้างใหญ่ปะทุออกมาดุจพายุโหมกระหน่ำ มังกรสีแดงฉานตัวหนึ่งโผล่ออกมาจากปล่องภูเขาไฟและพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าพร้อมกับเสียงคำรามอันทรงพลัง
ร่างของมังกรแดงเปล่งแสงสีแดงฉานเจิดจ้า ย้อมท้องฟ้าให้เป็นสีแดง พลังปราณนับไม่ถ้วนในบริเวณโดยรอบรวมตัวกันอย่างรวดเร็ว ทำให้พลังของเซียงเจียงเพิ่มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง
หลังจากระงับสายตาแล้ว จ้าวฟู่ก็มองไปที่ซงเจียงซึ่งแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ แล้วก็ส่งเสียงฮึ่มฮั่มอย่างดูถูก
เขาเริ่มใช้พลังของตราประทับฉินอย่างแท้จริง และคลื่นพลังที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าเดิมก็แผ่กระจายออกมาจากร่างของจ้าวฟู่ จ้าวฟู่กำดาบด้วยมือข้างหนึ่งแน่นและฟาดฟันออกไปอีกครั้ง ทำให้เกิดแสงดาบสีเทายาว 1,000 เมตร แผ่รัศมีแห่งความตายปกคลุมไปทั่วท้องฟ้าขณะฟาดฟันไปยังซงเจียง
เซียงเจียงตกใจอย่างมากและยกดาบขึ้นมาป้องกันสุดกำลัง แต่แสงดาบก็ยังคงฟาดลงมาด้วยพลังมหาศาล ทำให้ร่างของเซียงเจียงกระเด็นไปไกล กระแทกกับอาคารนับไม่ถ้วนและไอเป็นเลือดออกมาเต็มปาก
แม้ว่าเขาจะใช้พลังแห่งโชคชะตาเพื่อเพิ่มพูนพลังอำนาจของตนแล้ว แต่เมื่อเผชิญหน้ากับตราประทับหลวงของจ้าวฟู่ เขาก็ไม่อาจต้านทานได้มากนัก
เมื่อเห็นว่
