งใต้ดินชั้นบนให้ดูเหมือนสุสานโบราณยิ่งขึ้น
เทียนไขศพแต่ละเล่มล้วนมีมนตรากำกับจากเจ้าสำนักผมขาว หากจุดขึ้นเมื่อใดก็จะสามารถปลุกอสูรกายศิษย์ที่ถูกผนึกไว้ในโลงศิลาให้ตื่นขึ้น หากอสูรกายศิษย์สังหารผู้ที่ถือเทียนไขศพได้สำเร็จ พวกเขาก็จะกลับคืนสู่สภาพเดิม
แต่ก็มิรู้ว่าเพราะเหตุใด อสูรกายศิษย์เหล่านั้นกลับเพียงแค่ทำให้คนถือเทียนสลบไป แล้วจับโยนเข้าไปในโลงศิลา จากนั้นพวกเขาก็จะยืนนิ่งอยู่หน้าโลงราวกับหลับใหล เพียงหนึ่งวันให้หลังรูปกายก็จะสลายกลายเป็นผุยผงกองอยู่กับพื้น
เจ้าสำนักผมขาวเคยคิดจะช่วยศิษย์สังหารคน ทว่าแรงขัดขืนของอสูรกายศิษย์นั้นน่ากลัวยิ่งนัก ต่อมาเขาพบว่าผู้ที่ถูกอสูรกายศิษย์จับใส่โลงศิลาจะค่อย ๆ เข้ามาแทนที่ศิษย์คนเดิมเพื่อหลับใหลต่อไป
เพื่อรักษาความยิ่งใหญ่ของสำนักจางอันเอาไว้ เจ้าสำนักผมขาวจึงเร่งผลิตเทียนไขศพมากขึ้น เพื่อให้ศิษย์ในโลงเหล่านั้นคงอยู่สืบไป
“ท่านพี่คิดว่า เหตุใดเจ้าสำนักผมขาวถึงยอมให้ศิษย์ของตนกลายเป็นสัตว์ประหลาด เพียงเพื่อให้พวกเขาได้นอนในโลงศิลาต่อล่ะเจ้าคะ?” หลี่เยว่หานเอ่ยถามพลางซบศีรษะลงบนแผงอกของเมิ่งฉีฮ่วน
“มิใช่ทุกคนหรอกที่จะยอมรับความพ่ายแพ้ของตนเองได้ บางทีเจ้าสำนักผมขาวอาจจะเป็นเพราะเหตุนี้จึงได้ดึงดันทำต่อไป” เมิ่งฉีฮ่วนลูบศีรษะของนางเบา ๆ “เมื่อวานเฮ่อเจิ้งเทียนไปสืบข่าวมา เห็นว่าภูเขาลูกนั้นเมื่อหลายสิบปีก่อนมักเกิดเรื่องประหลาดขึ้นบ่อยครั้ง แต
