บทที่ 533 เมืองเทียนซิงอู่เหอผลักดันระเบียบใหม่
การมาถึงของหลี่เจี้ยนโบเปรียบเสมือนพลังใจอันยิ่งใหญ่ของหลี่เยว่หาน นางไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าจะได้พบหน้าและอยู่กันพร้อมหน้ากับบิดาในโลกแห่งนี้ ดังนั้นในช่วงหลายวันที่ผ่านมา นางจึงมัวแต่พาท่านพ่อออกไปเที่ยวชมตามที่ต่าง ๆ จนเกือบจะลืมเมิ่งฉีฮ่วน ปล่อยให้เขาต้องเหงาหงอยอยู่เพียงลำพัง
“ท่านอ๋อง หลายวันมานี้เหตุใดจึงไม่เห็นวี่แววของพระชายาเลยพะยะค่ะ” เฮ่อเจิ้งเทียนซึ่งมาฝึกซ้อมวรยุทธ์กับเมิ่งฉีฮ่วนในทุกเช้าเอ่ยถามขึ้น เมื่อเขาไม่พบหน้าหลี่เยว่หานมาหลายวันแล้ว
เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของเมิ่งฉีฮ่วนก็ดูแปลกพิกลไปเล็กน้อย
“นางเพิ่งได้พบกับท่านพ่ออีกครั้ง ช่วงนี้จึงยุ่งอยู่กับการปรนนิบัติพัดวีท่านพ่อน่ะ” เมิ่งฉีฮ่วนตอบสั้น ๆ
“แต่ความสัมพันธ์ของพระชายากับคนในครอบครัวเดิมไม่ค่อยดีไม่ใช่หรือพะยะค่ะ? ข้าจำได้ว่าตอนที่พระชายาไปรับรองฐานะที่จวนกั๋วกง นางเคยกล่าวว่าไม่อยากยอมรับบิดาของนางเอง” เฮ่อเจิ้งเทียนทำหน้าฉงน
ยามที่หลี่เยว่หานเปิดตัวกับตระกูลเดิม เรื่องนี้เล่าลือกันไปทั่วทุกหัวระแหงในเมืองหลวง ใคร ๆ ก็รู้ว่ามารดาของนางพลัดหลงมาแล้วจึงแต่งงานใหม่ แต่หลังจากให้กำเนิดนางได้ไม่นานก็สิ้นใจไป แม่เลี้ยงก็ปฏิบัติต่อนางไม่ดี ส่วนบิดาก็เอาแต่ฟังคำแม่เลี้ยง ด้วยเหตุนี้จวนกั๋วกงจึงรับรองแค่หลี่เยว่หานเพียงคนเดียว โดยไม่ได้ใส่ใจบิดาหรือแม่เลี้ยงของนางเลย
ท
