วามลับเรื่องพลังจิตนี้ หลี่เยว่หานบอกเพียงเมิ่งฉีฮ่วนคนเดียวเท่านั้น ผงนำทางที่นางใช้ก็คือพลังจิตส่วนหนึ่งที่นางฝากไว้บนตัวถังซีฟาน ขอเพียงตามรอยพลังนี้ไป การจะหาตัวเขาก็ไม่ใช่เรื่องยาก
แน่นอนว่าบนตัวถังซีฟานมีเครื่องหอมสูตรพิเศษของนางติดอยู่ด้วย แต่หากมีใครตั้งใจลักพาตัวเขาไป พวกนั้นย่อมต้องหาทางกำจัดกลิ่นเครื่องหอมทิ้งแน่
ทว่าการค้นหาด้วยพลังจิตนั้นสิ้นเปลืองพลังชีวิตอย่างมาก ยิ่งต้องตามหาคน ยิ่งต้องตรวจค้นไปทีละนิ้วอย่างละเอียด
เมื่อเมิ่งฉีฮ่วนได้รับข่าวและเร่งกลับมา หลี่เยว่หานก็ใช้พลังจิตตรวจค้นเขตอิทธิพลของสองพรรคใหญ่ไปเรียบร้อยแล้ว
“เยว่หาน พักก่อนเถอะ” เมิ่งฉีฮ่วนก้าวเข้ามาในห้องก็รู้ทันทีว่านางกำลังใช้พลังจิตตามหาคน เมื่อเห็นเหงื่อซึมที่หน้าผากของนาง เขาก็รู้สึกสงสารจับใจจึงร้องบอกให้นางหยุด
หลี่เยว่หานลืมตาขึ้น เมื่อเห็นว่าเป็นเมิ่งฉีฮ่วนนางก็ลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก “ถังซีฟานหายตัวไปแล้ว”
“ข้าได้ยินเจียงหมิงเล่าให้ฟังระหว่างทางกลับมาแล้ว เขาขอยืมสุนัขล่าเนื้อมาห้าตัวเพื่อตามกลิ่นไป แต่กลิ่นเครื่องหอมจากถุงหอมนั้นขาดหายไปกลางทาง จึงยังหาตัวไม่พบ” เมิ่งฉีฮ่วนกล่าวพลางหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาซับเหงื่อบนหน้าผากให้นางอย่างเบามือ
“ข้าใช้พลังจิตตรวจค้นเขตของพรรคผีเสื้อเขียวกับพรรคถังหลานแล้ว แต่ไม่พบร่องรอยของถังซีฟานเลย” หลี่เยว่หานรับผ้ามาเช็ดหน้าตัวเองอย่างลวก ๆ เพื่อซับเหงื่อให้แ
