าไปสองวัน มีคนหนึ่งแทรกขึ้นมาว่า เห็นเขาไปแถวย่านเริงรมย์”
“หา?” หลี่เยว่หานอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะส่ายหน้าปฏิเสธ “ถังซีฟานเข้าสำนักเซียนมาตั้งแต่เด็ก ตัดขาดจากทางโลกไปนานแล้ว เรื่องเที่ยวหอนางโลมเขาอาจจะไปดูเพราะอยากรู้อยากเห็นบ้าง แต่ไม่มีทางหายตัวไปถึงสองวันไม่กลับมาแน่”
“จะตัดขาดโลกีย์หรือไม่ข้าไม่รู้ ข้าแค่รู้ว่าอย่างไรเขาก็เป็นผู้ชายคนหนึ่ง” เมิ่งฉีฮ่วนเอ่ยทิ้งท้ายด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงความหมายบางอย่าง…
