บทที่ 422 รับจี้ซินเยว่เข้าจวน
ในวันที่หิมะแรกโปรยปราย เมืองหลวงก็ได้พบกับข่าวใหญ่ที่สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งแผ่นดินถึงสองเรื่อง
เรื่องแรกคือ แม่ทัพเหล็กเมิ่งฉีฮ่วน แท้จริงแล้วคือ ‘ฉีอ๋อง’ พระอนุชาของฮ่องเต้หลิงอวิ๋นที่หายสาบสูญไปตั้งแต่คราวขึ้นครองราชย์ หลายปีมานี้เขาตรากตรำทำศึกเพื่อราชวงศ์มาโดยตลอด บัดนี้ถึงเวลาคืนสู่เหย้า จวนแม่ทัพเหล็กถูกเปลี่ยนชื่อเป็น ‘จวนฉีอ๋อง’ เมิ่งฉีฮ่วนเปลี่ยนนามเป็น ‘จงเจิ้งเหวินจั๋ว’ กลายเป็นชินอ๋องเพียงหนึ่งเดียวแห่งแคว้นตงฮั่นที่มีอำนาจล้นฟ้า
เรื่องที่สองคือ จวนซิงกั๋วกงประกาศตัดขาดกับฉีอ๋องอย่างสิ้นเชิง หลี่เยว่หานคุณหนูเล็กแห่งจวนกั๋วกงได้หย่าขาดกับเขาแล้ว ข่าวลือหนาหูระบุว่า เป็นเพราะยามนี้ฉีอ๋องมียศถาบรรดาศักดิ์สูงส่ง จึงเริ่มรังเกียจว่าหลี่เยว่หานมีชาติกำเนิดเป็นเพียงหญิงชาวป่า ไม่คู่ควรกับฐานะของเขาอีกต่อไป
ชั่วพริบตาเดียว ทั่วทั้งเมืองหลวงก็เต็มไปด้วยเสียงวิพากษ์วิจารณ์ บ้างก็ด่าทอเมิ่งฉีฮ่วนว่าเนรคุณ ยามตกอับหลี่เยว่หานไม่เคยทอดทิ้ง แต่พอได้ดิบได้ดีกลับถีบหัวส่งนางเพียงเพราะชาติกำเนิดที่ต้อยต่ำ
แต่ก็มีบางส่วนที่เห็นพ้องว่าเมิ่งฉีฮ่วนทำถูกแล้ว เพราะยามนี้เขาคือชินอ๋องผู้สูงศักดิ์ ต่อให้หลี่เยว่หานจะถูกจวนกั๋วกงรับตัวกลับไป แต่นางก็เติบโตมาในชนบท ย่อมเป็นเพียงสตรีใจแคบที่มีความรู้เท่าหางอึ่ง ไม่อาจก้าวเข้าสู่สังคมชั้นสูงที่สง่างามได้
ข่าวลือทั้งส
