้างกาย
ดังนั้นชาวยุทธที่จงเจิ้งอวี่นัดพบในคราวนั้น แท้จริงแล้วคือคนที่จงเจิ้งเซวียนจัดฉากส่งมา เพื่อขอยืมบารมีของจงเจิ้งอวี่ในการสังหารคนของจงเจิ้งเซวียนนั่นเอง
ทุกสิ่งล้วนอยู่ในการควบคุมของฮ่องเต้หลิงอวิ๋น สิ่งเดียวที่เขาคำนวณพลาดไปก็คือ กงหย่าทั่ว
เขานึกไม่ถึงเลยว่าลูกสะใภ้ที่แสนสมบูรณ์แบบคนนี้ ในวาระสุดท้ายจะยอมตายอย่างอัปยศเพียงเพื่อส่งบุตรทั้งสองและลัญจกรหยกอันเป็นสมบัติแคว้น ไปไว้ในมือของคนที่นางเชื่อใจที่สุดอย่างเมิ่งฉีฮ่วน
ยามนี้ทั้งลัญจกรหยกและหลานชายทั้งสองต่างก็อยู่ในมือของเมิ่งฉีฮ่วน เดิมทีฮ่องเต้หลิงอวิ๋นคิดจะใช้คดีจวนรัชทายาทล่อเมิ่งฉีฮ่วนกลับมายังเมืองหลวง เพื่อหาโอกาสโยนความผิดทั้งหมดให้เขาและกำจัดทิ้งเสีย แต่ใครจะคาดคิดว่าเขาจะพาทั้งเด็กและของล้ำค่าหายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย
เมื่อต้องรับมือกับพระโอรสที่มิอาจควบคุมได้ และน้องชายที่ยังมิรู้ชาติกำเนิดของตนเองทว่ากลับถือแต้มต่ออยู่ในมือ ฮ่องเต้หลิงอวิ๋นจึงทำได้เพียงละเว้นเมิ่งฉีฮ่วนไว้ก่อนชั่วคราว
แม้ภายหลังคนของฮ่องเต้จะสืบพบร่องรอยของเมิ่งฉีฮ่วน แต่ในตอนนั้นฮ่องเต้กำลังปวดหัวเรื่องจงเจิ้งเซวียนจึงไม่มีเวลาไปจัดการ ทว่าจงเจิ้งอวี่กลับบังเอิญพบร่องรอยของเมิ่งฉีฮ่วนเข้าเสียก่อน
ท่ามกลางแรงกดดันรอบด้าน ครอบครัวของเมิ่งฉีฮ่วนจึงต้องจากหมู่บ้านไป๋อวิ๋นมา และเขาก็ได้มายืนอยู่ต่อหน้าฮ่องเต้หลิงอวิ๋นโดยตรง พร้อมบอกว่าต้องการจ
