ห้นางก็ถูกส่งไปเฝ้ารอบ ๆ เรือน จากนั้นหลี่เยว่หานจึงเปิดประตูมิติพามู่ชวนและหลิงซีออกมา
เริ่มจากการสร้างหมู่บ้านผู้อพยพใหม่ ตามด้วยเหตุการณ์ในห้องใต้ดินของเหล่ยอี้ และเมิ่งฉีฮ่วนได้รับแต่งตั้งเป็นแม่ทัพออกรบ ทำให้หลี่เยว่หานไม่ได้พบพี่น้องทั้งสองมานานแล้ว
พี่น้องทั้งสองก็คิดถึงหลี่เยว่หานมากเช่นกัน โดยเฉพาะหลิงซีที่พอออกมาจากมิติก็กระโจนเข้าสู่อ้อมกอดของหลี่เยว่หานทันที
“ช่วงนี้อาสะใภ้ยุ่งมากใช่ไหมเจ้าคะ?” หลิงซีเงยหน้ามองหน้าหลี่เยว่หานอย่างน่ารัก ดวงตาเป็นประกายวิบวับ
หลี่เยว่หานยิ้มและบีบจมูกหลิงซีเบา ๆ พลางกล่าวว่า “ช่วงนี้เกิดเรื่องมากมายในเมืองหลวง ข้ายุ่งกว่าแต่ก่อน เลยละเลยหลิงซีที่น่ารักของพวกเราไป ไม่รู้ว่าหลิงซีจะโกรธข้าไหม?”
หลิงซีส่ายหน้าแรง ๆ ทันที “หลิงซีไม่มีทางโกรธอาสะใภ้หรอกเจ้าค่ะ อาสะใภ้เป็นอาสะใภ้ที่ดีที่สุดในโลก!”
เมื่อได้ยินคำพูดนั้น หลี่เยว่หานยิ่งรู้สึกสงสาร
ส่วนมู่ชวนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ สังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่าง หลังจากยืนอยู่ครู่หนึ่งก็เอ่ยเสียงนุ่มว่า “อาสะใภ้เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือไม่ขอรับ?”
หลี่เยว่หานพยักหน้า ดึงมู่ชวนเข้ามาใกล้ มองพี่น้องทั้งสองก่อนจะกล่าวว่า “เสด็จปู่ของพวกเจ้าสั่งให้ข้าพาพี่น้องเจ้าเข้าวัง ข้าอยากถามความเห็นพวกเจ้า”
“ไม่ไป” มู่ชวนปฏิเสธทันทีโดยไม่ต้องคิด “วังหลวงวุ่นวายเกินไป หลิงซียังเล็ก ข้าไม่มั่นใจว่าจะปกป้องหลิงซีได้ และก็ไม่เ
