้สองทาง
แผ่นแป้งอบแห้ง ผัก ถานไคว่หลายไห ผักดอง และน้ำซุปที่ต้มไว้ นางเตรียมไว้เป็นปริมาณพอใช้หนึ่งเดือนเต็ม หลังจากขออนุญาตจากมู่ชวนและหลิงซีแล้ว หลี่เยว่หานเก็บของทั้งหมดเข้าพื้นที่หลิงฉวน วางไว้ในบ้านอันปลอดภัยที่พี่น้องทั้งสองอาศัยอยู่ จากนั้นจึงส่งพี่น้องทั้งสองกลับเข้าไปในมิติ แล้วนั่งนวดขมับด้วยความเหนื่อยอยู่บนเก้าอี้
ช่างคิดถึงวันเวลาที่หมู่บ้านไป๋อวิ๋นจริง ๆ แม้จะมีแม่บ้านมาส่งเสียงเอะอะอยู่เสมอ แต่ชีวิตก็เรียบง่าย ไม่มีอันตราย
มาถึงเมืองหลวงตอนนี้ ไม่เพียงแต่ต้องระมัดระวังทุกย่างก้าว ยังต้องคอยระวังศัตรูที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืดอีกด้วย
แม้หลี่เยว่หานจะรู้ดีว่าจงเจิ้งเสียนไม่อยู่ในเมืองหลวง แต่นางก็ไม่กล้าประมาท
เพราะในเมืองหลวง ยังมีคนที่ต้องการเล่นงานหลี่เยว่หานอยู่
อย่างเช่น… จี้ซินเยว่…
วันที่สามของการปิดเมืองหลวง จี้ซินเยว่นำคนมาที่หน้าประตู พยายามจะบุกเข้าจวนขุนพลแต่ถูกทหารรักษาการณ์ขวางเอาไว้ จี้ซินเยว่ยืนด่าทอหลี่เยว่หานอยู่ที่หน้าประตูว่าไม่แยแสชีวิตผู้คน เฮ่อเจิ้งเทียนรีบไปรายงานหลี่เยว่หานทันที
หลี่เยว่หานกำลังสอบถามหมอหญิงถึงอาการป่วยของหญิงสาวเหล่านั้น เมื่อได้ฟังรายงานจากเฮ่อเจิ้งเทียน นางก็รู้สึกงุนงงอยู่บ้าง
“จี้ซินเยว่บอกหรือไม่ว่าข้าไม่แยแสชีวิตของผู้ใด” หลี่เยว่หานถาม
“ไม่ได้บอกขอรับ” เฮ่อเจิ้งเทียนส่ายหน้าเบา ๆ “เฉินฟูเหรินมาอย่างดุดัน มีสตรีหลายคนติดตาม
