เกิดอะไรขึ้นบ้าง!
แต่ในวันนี้ ห้องตั๋วทองหมายเลขหนึ่งกลับมีคนจับจองไปก่อนแล้ว!
“นี่มันเรื่องอะไรกัน! ที่นี่มันหอฝานเทียนนะ! กลางวันแสก ๆ ยังมาทำการค้าอะไรกัน?” หลี่เยว่หานยืนอยู่กลางห้องโถงพลางขมวดคิ้วมองแม่เล้าด้วยสีหน้าหงุดหงิด
แม่เล้าแห่งหอฝานเทียนรู้ดีว่าฮั่นหรงฟูเหรินคนนี้เป็นคนแปลกประหลาดแค่ไหน นางมักมาที่หอฝานเทียนเพื่อรับประทานอาหารแทนที่จะมาสนุกสนานรื่นเริงเหมือนแขกคนอื่น ๆ ทำราวกับว่าหอฝานเทียนเป็นร้านอาหารหรือโรงน้ำชากระนั้น
ปกติแล้วก็มีแค่ฮั่นหรงฟูเหรินคนเดียวที่ทำอะไรประหลาด ๆ เช่นนี้ แต่วันนี้กลับมีชายคนหนึ่งมาด้วย! แม่เล้าคิดว่าชายผู้นั้นมาหาความสำราญแต่เช้าตรู่ จึงตั้งใจจะเตือนเขาสักสองสามคำ ใครจะรู้ว่าชายคนนั้นกลับโยนก้อนทองขนาดเล็กให้แล้วเดินตรงไปยังห้องตั๋วทองหมายเลขหนึ่ง จากนั้นยังสั่งอาหารและสุรามาเต็มโต๊ะ
ให้ตายเถอะ ชายคนนั้นก็ดูเหมือนจะคิดว่าหอฝานเทียนเป็นร้านอาหารเหมือนกัน และดูเหมือนจะมีอำนาจไม่น้อย เพราะมีคนติดตามมาคอยรับใช้ถึงหลายคน!
“ฮั่นหรงฟูเหริน อย่าได้ถือโทษเลยเจ้าค่ะ ท่านไม่มาหลายวันแล้ว พวกเราก็ไม่รู้ว่าจะบังเอิญขนาดนี้ แต่…แต่ถึงอย่างไรนี่ก็เป็นหอฝานเทียน แขกในห้องตั๋วทองหมายเลขหนึ่งก็เหมือนกับท่าน เขาไม่ต้องการให้ใครมาคอยรับใช้ แค่สั่งอาหารมานั่งทานเหมือนกันเลยเจ้าค่ะ”
เมื่อได้ยินดังนั้น หลี่เยว่หานพลันขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ไม่ได้หาเรื่องแม่เล้าต่อ
