เพียงขมวดคิ้วและเดินจากไป
“ฮูหยิน…” หมิงจูตั้งท่าจะพูดอะไรบางอย่าง แต่หลี่เยว่หานยกมือขึ้นห้าม “เพลงเพราะปานนี้ อย่าพูดอะไรเลย ฟังต่อเถอะ”
เมื่อเห็นท่าทีของหลี่เยว่หาน หมิงจูจึงไม่ได้พูดอะไรอีก ได้แต่นั่งลงฟังเพลงไปพร้อมกับหลี่เยว่หาน
ผ่านไปประมาณหนึ่งเค่อ เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นอีกครั้งที่หน้าประตู จากนั้นเสียงที่เรียบง่ายทว่าสง่างามก็ดังขึ้น “ข้าน้อยเจิ้งอวี่ ขอเข้าพบฮั่นหรงฟูเหริน”
