บทที่ 264 เริ่มคิดบัญชี

เหตุการณ์สิ้นสุดลงแล้ว เขตแดนวิญญาณสวรรค์(เทียนหลิงเจี่ยหยู่) กลายเป็น ผู้ใต้บังคับบัญชาของจักรวรรดิหยุนหวงอย่างเป็นทางการ หลังจากซ่อมแซมเส้นทางสวรรค์เสร็จ หลังจากนี้ พวกเขาสามารถส่งกองกำลังจากเขตแดนทุรกันดาร (หมานฮวง) ไปยังเขตแดนวิญญาณสวรรค์(เทียนหลิงเจี่ยหยู่) เพื่อ ฝึกฝนได้ และข้อความดังกล่าวนี้ ก็แพร่กระจายดั่งโรคระบาดในเวลาเพียงครึ่งวัน ข่าวสารแพร่กระจายไปทั่วโลก กองกำลังที่เข้าร่วมในสงครามเขตแดนนี้รู้สึกประหลาดใจอย่าง ยิ่ง เป็เพราะว่า พวกเขาสามารถได้รับประโยชน์มากมายจากมัน! และแน่นอน. กองกำลังที่ไม่ได้เข้าร่วมในสงครามเขตแดนครั้งนี้ หรือแม้กระทั่ง ไม่สนับสนุนการตัดสินใจของจักรวรรดิหยุนหวงในการต่อสู้ และ แสดงให้เห็นถึงการยอมแพ้ พวกเขาไม่เพียงแค่ไม่ได้ผลประโยชน์ใดๆ มิหนำซ ้า อาจประสบภัยพิบัติ! “เฮ้ ทำไมเจ้าไม่เลือกเข้าร่วมจักรวรรดิหยุนหวงล่ะ” “ข้าไม่เข้าร่วมเพราะยังไงสงครามครั้งนี้ก็มีแต่พ่ายแพ้” “ข้าไม่เข้าร่วม ไม่ขัดขวาง แต่เสี่ยงโชคอยู่เฉยๆ ดีกว่า” พวกที่เคยกล่าวข้างต้นไว้ ไม้รู้ตอนนี้จะทำยังไง? พูดได้อย่างเดียว เสียใจจนไม่รู้จะเสียใจได้ยังไงอีก พวกเขาอยากจะย้อนเวลากลับไปเพื่อตัดสินใจใหม่ แต่เสียดาย ที่ในโลกนี้ไม่มียาย้อนเวลา ตอนนี้เรื่องมันผ่านไปแล้ว ไม่มีที่ว่างสำหรับความเสียใจอีกต่อไป ในเวลาเดียวกัน. ยังมีกองกำลังบางส่วนที่ตื่นตระหนกยิ่งกว่า กองกำลังเหล่านี้ประกาศอย่างเปิดเผยว่า พวกเขาไม่สนับสนุน จักรวรรดิหยุนหวง แม้แต่คัดค้านการสร้างจักรวรรดิหยุนหวงขึ้นมาใหม่! หรือมีความขัดแย้งและความเกลียดชังกับศาลาเฉาถัง จักรวรรดิ หยุนหวง และกองกำลังอื่น ๆ วันนี้กองกำลังเหล่านี้ มีคนเอาสมบัติมูลค่ามหาศาล รีบไปเมืองหยุนหวง โดยต้องการ รับการลงโทษ พร้อมหวังว่าจักรวรรดิหยุนหวงจะผ่อนปรน ถึงกระนั้น บางนิกายก็ยุบนิกายทิ้งไป เพื่อรักษาชีวิตของพวก เขาเอง และตอนนี้ จะกล่าวถึงกองกำลัง ที่มีความเกลียดชังกับจักรวรรดิ หยุนหวงอย่างมาก กองกำลังนี้ ต้องแบกรับความรุนแรงของผลจากการกระทำ กองกำลังนี้คือ นิกายพุทธะ ในตอนนี้ กองกำลังทั้งหมด ต่างมุ่งความสนใจไปที่ นิกายพุทธะในภูมิภาคตะวันตก ทุกคนต้องการดูว่า จักรวรรดิหยุนหวงจะจัดการกับนิกายพุทธะ นี้อย่างไร และไม่นานเกินรอ จักรวรรดิหยุนหวงก็ได้ให้คำตอบ จักรวรรดิหยุนหวงเริ่มจัดเตรียมกองทัพ นำโดยกองพลเก้าสวรรค์ รวมถึงกองกำลังที่อยู่ภายใต้ นำทัพไป ยังภูมิภาคตะวันตก เป้าหมายคือ นิกายพุทธะ! ส่วนนิกายพุทธะดูเหมือนจะรู้ตัว รอบ ๆ เทือเขาฝอซาน มีกำแพงปราณสีทองโผล่ขึ้นมา! นี่คือแนวป้องกันภูเขาของนิกายพุทธะ! ภายในค่ายกลป้องกันนั้น มีพุทธองค์ 4 คน พร้อมด้วยพระโพธิสัตว์ และนักบวชมากมาย รออยู่เต็มกำลัง! ทุกๆ คนมีสีหน้าที่แตกต่างกัน มีทั้งสงบหรือไม่สงบ ทั้งตื่นตระหนก หรือแใ้้แต่หวาดกลัว! ในตอนนี้ กองทัพของจักรวรรดิหยุนหวงเข้ามาที่เชิงเขาฝอซาน มหาเสนาบดีชูคทา พร้อมตะโกนเสียงดังว่า พระพุทธองค์อยู่ที่ ไหน? บนยอดเขาฝอซาน แสงสีทองส่องวาบออกไป ในชั่วพริบตา พระพุทธองค์ก็ปรากฏตัวต่อหน้ามหาเสนาบดี พระพุทธองค์พนมมือ และกลาวว่า: “อมิตาภา ดูเหมือนว่าข้า อยากจะแสดงความยินดีกับจักรวรรดิหยุนหวง ซึ่งได้รับชัยชนะใน สงครามเขตแดน และช่วยเขตแดนทุรกันดาร(หมานฮวง) ไว้ได้” “ในนามของนิกายพุทธะ ในนามของปุถุชนในโลกนี้ ขอขอบคุณสำหรับการอุทิศตน” มหาเสนาบดีเย้ยหยัน: “พระพุทธองค์ ไม่จำเป็นต้องกล่าวคำเส แสร้งอีกต่อไป” “เจ้าน่าจะรู้จุดประสงค์ที่เรามาที่นี่ในวันนี้!?” เมื่อได้ยินคำกล่าว สีหน้าของพระพุทธองค์ ไม่ได้ตื่นตระหนกอย่างน่าแปลกใจ สีหน้ามีแต่ความเงียบสงบ พระพุทธองค์เอ่ยแผ่วเบาว่า “แน่นอน ข้ารู้ แต่ข้ายังต้องการต่อสู้ อีก” “อันที่จริง นิกายพุทธะ ได้รับการพัฒนามาเป็นเวลาหลายหมื่นปี แล้ว” “รากฐานนับหมื่นปีของเรา ไม่สามารถพูดได้ว่าอ่อนแอ” เทื่อกล่าวจบ ลมปราณของขอบเขตครึ่งก้าวมหาจักรพรรดิ ก็ระเบิดออกมา ทันที! พลังแห่งพุทธะฉายแสงสีทอง! ปราณอันทรงพลังทะยานชึ้นสู่ท้องฟ้า! เมื่อเห็นดังนี้แล้ว มหาเสนาบดีก็ถือคทา พุ่งตามพระพุทธองค์ขึ้น ไปบนอากาศ ไม่นาน! ผลพวงของการปะทะกันก็เกิดขึ้น! เกิดการต่อสู้ระหว่างสองมหาอำนาจขอบเขตครึ่งก้าวมหา จักรพรรดิ และยังเป็นสัญญาณ ของชนวนสงครามครั้งนี้ด้วย กองพลเก้าสวรรค์ สำนักชางเต๋า นิกายหยินเจี้ยนซ่ง ตระกูลมู่ ตระกูลหลี่ และกองกำลังอื่นๆ นำผู้คนของตนเอง บุกเข้าไปในเขาฝอ ซาน! ในวันนี้. นิกายพุทธะ เหลือมหาอำนาจระดับเสมือนเทพเพียงสี่คนเท่านั้น แต่ในด้านของจักรวรรดิหยุนหวง ในกองพลเก้าสวรรค์มีเก้าคน เจ้าสำนักหยานแห่งสำนักชางเต๋า ผู้นำนิกายหยินเจี้ยนซ่ง หลินหลูเฟิ่ง ผู้นำตระกูลมู่ มู่เหอเจ๋อ ผู้นำ ตระกูลหลี่ และมหาอำนาจอื่นๆ ที่มีขอบเขตเสมือนเทพอีกมาก! ด้วยช่องว่างของพลังนี้ ความพ่ายแพ้ของนิกายพุทธะก็ปรากฏชัดอยู่แล้ว ในเวลาเดียวกัน. สงครามครั้งนี้ใช้เวลาไม่นานนัก ในไม่ช้า ทั้งเขาฝอซาน ก็หลั่งเลือดราวกับแม่น ้าโลหิต! พุทธองค์สี่คนได้รับบาดเจ็บสาหัส พวกเขาถูกล้อมรอบด้วย ขอบเขตเสมือนเทพมากมาย เมื่อมองดูผู้คนในนิกายพุทธะที่ถูกเข่นฆ่าเพียงฝ่ายเดียว ทั้งสี่คน อดไม่ได้ที่จะรู้สึกขมขื่น ในความคิดตอนนั้นของนิกายพุทธะ มันถูกต้องจริงหรือ? แต่อย่างไรก็ตาม สิ่งเหล่านี้ไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว พวกเขาไม่สามารถป้องกันจักรวรรดิหยุนหวง จากการสังหาร หมู่ชาวพุทธะได้! ในท้ายที่สุด ตำแหน่งของพวกเขาก็แตกต่างกัน นิกายพุทธะเป็นฝ่ายแพ้ และผู้แพ้ จะต้องรับโทษตามนั้น! ทันใดนั้น จู่ๆ ชายชราผู้หนึ่ง ก็ปรากฏตัวขึ้นที่เขาฝอซาน ชายชราถอนหายใจเบาๆ: “อนิจจา…ท่านผู้เจริญทั้งหลาย ได้ โปรดหยุดเถิด” เสียงชายชราเบามาก แต่เสียงก็ไปถึงหูของทุกคน! ทุกคนอดไม่ได้ที่จะเงยหน้าขึ้นมอง ทุกคนเห็นว่ามีกลิ่นอายของการกดดันค่อยๆ ลอยออกมาจาก ร่างของชายชรา ลมปราณนี้ ทำให้ทุกคนต่างประหลาดใจ ครึ่งก้าวมหาจักรพรรดิ! ชายชราผู้นี้ เป็นครึ่งก้าวมหาจักรพรรดิด้วย! ในอีกด้านของจักรวรรดิหยุนหวง หนิงเฉินซินก็เงยหน้าขึ้นมองเช่นกัน อดไม่ได้ที่จะผงะเล็กน้อย ชายชราผู้นี้ เป็นเจ้าอาวาสของวัดชิงซิน ที่ต้องการรับเขาเป็นศิษย์ตั้งแต่แรก! มหาเสนาบดีและพระพุทธองค์หยุดการต่อสู้ และเข้ามาใกล้เจ้า อาวาสวัดชิงซิน เจ้าอาวาสยิ้มอย่างมีอ่อนใจ พนมมือแล้วกล่าวว่า “อมิตาภะ ท่าน ผู้เจริญทั้งหลาย หยุดก่อกรรมเถอะ” “นิกายพุทธะ ได้จ่ายในราคาที่ควรจ่ายไปแล้ว” ผู้บัญชาการกองพลเก้าสวรรค์ หยุนจ้าง หัวเราะเยาะและกล่าวว่า “ราคา? ราคานี้เพียงพอแล้ว?” “เมื่อหลายพันปีที่แล้ว เป็นเพราะการเปิดเผยของนิกายพุทธะ ที่ ทำให้กองทัพพันธมิตรแผ่นดินใหญ่ล่มสลายในช่วงเวลาสั้นๆ!” “มันยังนำไปสู่ความล้มเหลวของสงครามเขตแดน และมีกอง กำลังนิกายจำนวนมากเสียชีวิต!” “จักรวรรดิหยุนหวงก็ถูกทำลายเช่นกัน!” “ในหมู่พวกเขาทั้งหมด ต่างตายไปหมดสิ้น แต่นิกายพุทธะกลับ ไม่พินาศ ด้วยราคานี้ มันจะพอได้อย่างไร!?” เจ้าอาวาสวัดชิงซิน ยิ้มอย่างช่วยไม่ได้เมื่อได้ยินสิ่งนี้ เพราะสิ่งที่อีกฝ่ายพูดเป็นความจริง เขาเถียงไม่ออกเช่นกัน เจ้าอาวาสกล่าวว่า: “แล้วจะล้างแค้นจนถึงไหน…” อย่างไรก็ตาม ประโยคนี้ยังอ่อนเป็นพิเศษ ท้ายที่สุด นิกายพุทธะเป็นฝ่ายแพ้ มหาเสนาบดีหันกลับไป และมองไปที่หงหยิงซึ่งนั่งอยู่ตรงกลาง กองทัพ ชัดเจนแล้ว เรื่องทั้งหมด ต้องให้หงหยิงเป็นผู้ตัดสินใจ หงหยิงเหลือบมองไปที่เจ้าอาวาสวัดชิงซิน และนิกายพุทธะที่มี เลือดไหลนองดั่งแม่น ้าโลหิต หลังจากคิดๆ ดูแล้ว นางก็กล่าวว่า “ตกลง เราควรพอได้แล้ว” ทันทีที่พูดออกมา พระพุทธองค์ก็ประหลาดใจเล็กน้อยเช่นกัน แต่หงหยิงก็กล่าวต่อ: “อย่างไรก็ตาม พระพุทธองค์ของนิกาย พุทธะ และพุทธองค์ทั้งสี่คนจะต้องตาย” “นี่คือเงื่อนไขของข้า” หลังจากหงหยิงกล่าว นางก็นิ่งรอเพื่อให้นิกายพุทธะตัดสินใจ หยุนจ้างก็หยุดพูดเช่นกัน ไม่ว่าอย่างไร เขาต้องสนับสนุนคำกล่าวของจักรพรรดินีเต็มสิบ ส่วน ในขณะเดียวกัน หงหยิงเองก็มีความคิดของนางเช่นกัน ไม่ว่าอย่างไร นิกายพุทธะก็มีผู้นับถือมากมาย ถ้านางผลีผลามทำลายนิกายพุทธะ หลังจากนั้น จักรวรรดิหยุนหวงจะรับแรงต้านจากผู้นับถือนิกาย พุทธะจำนวนมาก สิ่งนี้ค่อนข้างเสียเวลา สำหรับจักรวรรดิหยุนหวง ที่จะควบคุม เขตแดนทุรกันดาร(หมานฮวง)ได้อย่างสมบูรณ์ นางจึงมีการตัดสินใจเช่นนี้ พระพุทธองค์มองหงหยิง เขายิ้มแล้วเอ่ยว่า “อมิตาภะ จักรพรรดินีผู้ใจกว้าง ถ้าอย่างนั้น โปรดรักษาสัญญาของฝ่าบาท ด้วยเถิด” หงหยิงพยักหน้า ในตอนนี้ พุทธองค์ทั้งห้าคนก็ล้อมเป็นวง ทุกคนนั่งขัดสมาธิ ทุกคนจับมือกัน ในเวลานี้ แสงสีฟ้าก็สว่างขึ้นระหว่างคิ้วของคนทั้งห้าทันที! หลังจากแสงสีฟ้าหายไป วิญญาณทั้งห้าก็หายไปทันที! ในช่วงเวลานี้ พระพุทธองค์แห่งนิกายพุทธะ และพุทธองค์ทั้งสี่คน สิ้นชีวิตแล้ว ณ ตอนนี้ นิกายพุทธะ เหลืออยู่แค่เพียงนาม…