มหาธิดาคนโต หากความสัมพันธ์ของเจ้าและเขาถูกเปิดเผยแล้ว มารดาผู้ล่วงลับของเจ้าจะต้องถูกนำมาใช้เป็นเครื่องมือในการโจมตีซิงกั๋วกงอย่างแน่นอน ดังนั้นสิ่งที่จี้หยางพูดนั้นถูกต้อง แม้ว่าเจ้าจะต้องการนับญาติกับเขาก็ยังต้องทำอย่างเงียบ ๆ”
“เหตุใดจึงกลายเป็นเครื่องมือโจมตีได้” หลี่เยว่หานไม่เข้าใจอย่างมาก “มีความลับอะไรซ่อนอยู่อย่างนั้นหรือ
“เด็กโง่” เมิ่งฉีฮ่วนเคาะหน้าผากหลี่เยว่หานเบา ๆ “ลองคิดถึงตัวตนของพ่อและแม่ของเจ้าสิ หากทุกคนรู้ว่าแม่ของเจ้าอยู่กินกับชาวนาไม่รู้หนังสือ จากนั้นขุนนางที่อยู่ฝ่ายตรงข้ามจะขอให้ตาของเจ้าพาพ่อเจ้ามาในเมืองหลวงเพื่อทำความรู้จัก เมื่อถึงเวลานั้นตาของเจ้าจะยอมได้หรือไม่ หากตาเจ้าไม่ยินยอมจะเป็นเจ้าเองที่เดือดร้อน และหากตาของเจ้าเห็นด้วย หลี่ต้าเฉิงก็จะเหมือนได้โบยบินขึ้นไปเกาะกิ่งไม้จริง ๆ”
“หลี่ต้าเฉิงอยู่ไกลไปทางตะวันตกเฉียงเหนือกับหวังเฟิง ไม่น่าจะถูกพบตัวได้ง่าย ๆ” หลี่เยว่หานยังไม่รู้สึกอะไร
“ช่วงแรกเขาอาจจะไม่ถูกพบตัว แต่เมื่อทุกคนรู้ว่าเจ้ามาจากไหน ในเวลาเพียงไม่กี่วันคนเหล่านั้นจะตามตัวหลี่ต้าเฉิงมาได้อย่างแน่นอน” เมิ่งฉีฮ่วนเล่าพลางลูบผมภรรยาอย่างปลอบโยน “หากหลี่ต้าเฉิงและหวังเฟิงถูกพบและพามาเมืองหลวงจะสร้างความเดือดร้อนแก่ตาของเจ้าแน่นอน”
หลังจากเขาพูดจบ ในที่สุดหลี่เยว่หานก็จัดการกับความสับสนในใจตนเองลงได้แล้วพยักหน้า “เข้าใจแล้ว เมื่อถึงเวลานั้นก
