์นั้นคือภรรยาจริง ๆ ของเมิ่งฉีฮ่วน และแอบมาเมืองหลวงอย่างลับ ๆ ด้วยต้องการให้เมิ่งฉีฮ่วนประหลาดใจ”
“ข้าไม่เชื่อ!” จี้ซินเยว่ตะโกนสุดเสียง “ในตอนนั้นเหวินจั๋วและข้าต่างมีความรู้สึกอันลึกซึ้งต่อกัน! เขาจะแต่งงานกับผู้หญิงคนอื่นได้อย่างไร!”
“เจ้าเองก็แต่งงานกับชายอื่นแล้ว เหตุใดเขาจะแต่งงานกับสตรีอื่นไม่ได้เล่า” จี้ฟูเหรินถอนหายใจ นางรู้ว่าลูกสาวของตนมีนิสัยใจคอเช่นไร หากวันนี้นางไม่ช่วยคลายปมในใจ ไม่แน่ว่าเมื่อนางหันหน้ากลับมา หญิงสาวอาจทำเรื่องเหลวไหลขึ้นมาอีก
“ข้าแตกต่าง!” จี้ซินเยว่จ้องมองมารดาของตนด้วยดวงตาแดงก่ำ “ข้าถูกพวกท่านบังคับ! ตอนนั้นเหวินจั๋วเองก็รู้เรื่องนี้! ข้าถูกพวกท่านบังคับให้แต่งงานเข้าตระกูลเฉิน!”
“แม้ว่าเขาจะรู้ แต่เขาจะทำอะไรได้” นางกล่าวอย่างใจเย็น “เขาไม่ได้ทำอะไรเลย มองเจ้าแต่งงานเข้าตระกูลเฉินแล้วจึงตัดสินใจออกจากเมืองหลวงอย่างเด็ดขาด เจ้าคิดว่านั่นเป็นเพราะเขาเศร้าโศกเสียใจอย่างนั้นหรือ? เขาเพียงแสร้งทำเป็นเศร้าและจากไปโดยใช้เรื่องที่เจ้าแต่งงานกับชายอื่นมาเป็นข้ออ้าง เจ้าต้องรู้ก่อนว่าเขาเป็นพี่น้องร่วมสาบานของอดีตองค์รัชทายาท หรือเจ้าคิดว่าตัวเองรู้จักเมิ่งฉีฮ่วนดีพองั้นหรือ?”
“หุบปากไปเสีย!” จี้ซินเยว่ปฏิเสธที่จะฟังวาจาของจี้ฟูเหรินอีก ตลอดหลายปีที่ผ่านมา นางใช้ชีวิตแบบหลอกตัวเองและผู้อื่น นางน่ะหรือจะไม่เข้าใจ เห็น ๆ อยู่ว่านางไม่ต้องการจะเข้าใจ เมิ
