หล่ยด้วยรอยยิ้ม “อาหารสูตรใหม่นี้ค่อนข้างมีความพิเศษ ข้าจึงทดลองสูตรอยู่หลายครั้ง ตะกร้าที่ข้าถือในวันนี้ ก็เพื่อเก็บวัตถุดิบสำหรับทำอาหารสูตรใหม่”
“ข้าจะไล่สาวชาวบ้านคนนั้นออกไปเดี๋ยวนี้!” ทันทีที่เขาได้ยินเรื่องอาหารสูตรใหม่ เวินเทียนเหล่ยก็หยิบพัดขึ้นมาทันที แล้วเดินออกจากห้องของหลี่เยว่หาน
เมื่อเห็นดังนั้น มู่ชวนและหลิงซีก็มองหลี่เยว่หานพร้อมกัน “อาหารจานใหม่ที่ท่านแม่พูดถึง คือน้ำแกงที่ปรุงเมื่อสองวันก่อนใช่หรือไม่เจ้าคะ?”
“ใช่แล้ว” หลี่เยว่หานยกยิ้ม แล้วลูบหัวของเด็กทั้งสอง “แต่นั่นเป็นเพียงวัตถุดิบเท่านั้น”
“เหตุใดท่านแม่จึงมีของที่เราไม่เคยเห็นมาก่อนมากมาย?” หลิงซีถามเสียงหวาน “ท่านอาเมิ่งบอกว่าท่านแม่เป็นเทพธิดาจากอีกโลกหนึ่ง เป็นเรื่องจริงหรือเจ้าคะ?”
“…” เนื่องจากลัญจกรหยก เด็ก ๆ ทุกคนจึงรู้ดีว่าหลี่เยว่หานคือคนที่มาแทนที่ร่างนี้ แต่เธอไม่เคยอธิบายที่มาของตัวเองอย่างละเอียด และเด็ก ๆ ก็ไม่กล้าถาม แต่คาดไม่ถึงว่าเมิ่งฉีฮ่วนจะอธิบายเรื่องนี้ให้พวกเขาฟัง เทพธิดางั้นหรือ?
หลี่เยว่หานสัมผัสใบหน้าตัวเอง
หลังจากมายังโลกนี้เป็นเวลาหนึ่งปี หลี่เยว่หานก็ให้ความสนใจอย่างมากกับการฟื้นสภาพร่างกายนี้ ใบหน้าของเจ้าของร่างเดิมสง่างามและงดงาม แต่ก็ไม่ถึงกับเหมือนเทพธิดา… เมิ่งฉีฮ่วนช่างปากหวานเหลือเกิน
“เอาล่ะ!” ในเวลานี้เวินเทียนเหล่ยผลักประตูเข้ามา “นางไปแล้ว! เรามาลองอาหารสูตรใหม่กันเ
