บทที่ 214 หญิงชราผู้คิดรอบคอบ
หลังจากได้ยินเช่นนั้น หลี่เยว่หานก็สับสน
หลังจากออกมาจากหมู่บ้านไป๋อวิ๋น ถึงแม้ว่าเธอจะมีลัญจกรหยกอยู่ข้างกาย แต่นอกเหนือจากน้ำพุจิตวิญญาณที่นำออกมารดให้เถาองุ่นแล้ว หลี่เยว่หานก็ไม่เคยนึกถึงลัญจกรหยกอีกเลย
คราวเมื่อมู่ชวนกล่าวเช่นนั้น เธอก็รู้สึกว่ามันสมเหตุสมผล
อย่างไรเสียสุนัขหมาป่าในพื้นที่หลิงฉวนย่อมดุร้ายและสูงใหญ่กว่าสุนัขบ้านธรรมดาทั่วไป หากฝึกฝนจนมันเชื่องและมีระเบียบวินัย ก็จะสามารถใช้มันเฝ้าดูไร่องุ่นได้
การปราบปรามของสุนัขทั่วไปย่อมไม่ได้น่าหวั่นเกรงเท่าสุนัขหมาป่า
หลี่เยว่หานหยิกแก้มมู่ชวนเมื่อคิดถึงเรื่องดังกล่าว “เจ้านี่ช่างมีความคิดไม่เข้าท่าเยอะเสียเหลือเกิน!”
มู่ชวนไม่ได้ปิดบัง ยิ้มแย้มและเข้าไปช่วยหลี่เยว่หานเตรียมอาหาร
หลังจากรับประทานอาหารเสร็จแล้ว หลี่เยว่หานเข้าไปตรวจสอบขั้นตอนการหมักของเหล้าองุ่นแล้วจึงพบว่าฟองอากาศลอยขึ้นมาเหนือผิวน้ำแล้ว จากนั้นจึงไปหาตะเกียบสะอาด ๆ มาคนให้เข้ากันและนำผ้านึ่งมาคลุมไว้อีกครั้ง ก่อนจะริเริ่มแปรรูปกระดูกเนื้อวัวติดมันกับกระดูกสันหลังแกะ
“ท่านแม่ เหตุใดผลองุ่นในนี้จึงดูไม่เหมือนองุ่นในถังเลยล่ะ” หลิงซีเดินตามหลี่เยว่หานเข้ามาตรวจสอบเหล้าองุ่น นางออกมาจากห้องเก็บผักชั้นใต้ดินและถามด้วยความสงสัย
“เพราะว่าพวกมันถูกนำไปหมักแล้ว” หลี่เยว่หานยิ้มตอบ
เดิมทีเธอคิดว่าจะต้องใช้ระยะเวลาในหมักถึงสิบวัน แต่คาด
