ยและตื่นขึ้นมาแต่เช้าตรู่ หลังจากทำอาหารเช้าแล้ว เธอก็ขอให้มู่ชวนคอยดูแลหลิงซี ส่วนตนจะเดินทางเข้าไปในตำบล
ตำบลที่อยู่ติดกับหมู่บ้านจางหนิงไม่เหมือนกับตำบลของหมู่บ้านไป๋อวิ๋น เมืองนี้เต็มไปด้วยผู้คนมากหน้าหลายตาที่พากันออกเดินทางมาจากหมู่บ้าน ตำบลจือเฟิงเต็มไปด้วยพ่อค้า มีพ่อค้ามากมายเดินเข้ามา สินค้ามีให้เลือกหลากหลาย และใช้เวลาเดินทางเพียงหนึ่งชั่วยามจากหมู่บ้านจางหนิง
หลี่เยว่หานทวนความจำแล้วจึงซื้อโป๊ยกั๊ก พริกไทยเสฉวน อบเชย เปลือกผลส้มสุกและเครื่องปรุงรสชาติอื่น ๆ จากร้านขายยา จากนั้นเธอจึงรู้ว่าเครื่องเทศหาได้ยากในหมู่บ้านไป๋อวิ๋น แต่กลับหาได้ง่ายจากร้านขายยาในหมู่บ้านจางหนิงและตำบลจือเฟิง
ต้องบอกว่าเส้นทางใต้จรดเหนือใช้เวลาเดินทางเพียงหนึ่งเดือนกว่า ๆ แต่กลับดูเหมือนสองโลกที่แตกต่างกันยิ่งนัก