แล้วตะโกนไล่วัวขณะที่นางก็เดินไปในทุ่งอย่างคล่องแคล่ว นางทำงานในทุ่งนาร่วมกับฝูงวัวที่ใหญ่กว่านางหลายเท่า
ในตอนแรก ทุกคนคิดว่าด้วยรูปร่างอย่างหลี่เยว่หานคงไม่สามารถยกคันไถได้ และคงไม่สามารถทำงานในไร่ได้ ในหมู่บ้านมีหญิงม่ายคนอื่น ๆ แต่พวกนางทุกคนล้วนหาเงินด้วยการเปลื้องผ้า ผู้คนจึงรู้สึกโดยสัญชาตญาณว่าหลี่เยว่หานก็จะเดินตามเส้นทางดังกล่าวด้วยเช่นกัน
เมื่อเห็นหลี่เยว่หานไถพรวนดินท่ามกลางแสงแดดที่แผดเผา ทุกคนก็เคารพหลี่เยว่หานมากขึ้นอีกโดยไม่รู้ตัว
อันธพาลบางคนที่อยากจะล้อเลียนหลี่เยว่หาน ก็ล้มเลิกความคิดนี้ หลังจากได้เห็นนางพึ่งพาตนเอง
ทว่าหลี่เยว่หานไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย
หลังจากที่เธอไถพรวนดินมาทั้งวัน วันรุ่งขึ้นเธอก็ไม่ได้ทำงาน แต่ไปยังเมืองที่ใกล้ที่สุด เพื่อซื้อเมล็ดพันธุ์ผักทั่วไป อีกทั้งยังได้ไปหาตวนอู่และจงชิว เพื่อขอให้พวกเขาช่วยหาเถาองุ่นมาให้เธอ
เมื่อคิดถึงเถาองุ่น หลี่เยว่หานก็รู้สึกเศร้าใจ
หลังจากอาศัยอยู่ในหมู่บ้านไป๋อวิ๋นมานาน เธอมักจะได้รับแต่ของดี ๆ ที่บ้านสกุลเมิ่ง
พูดถึงองุ่น หลังจากรอดพ้นจากฤดูหนาวอันแสนสาหัส และผ่านการคัดเลือกอย่างเข้มงวดโดยหลี่เยว่หาน เมื่อถึงเวลา พวกมันจะออกผลดก เดิมทีเธอตั้งใจจะใช้องุ่นหมักสุรา แต่ตอนนี้กลับลำบากกว่าเดิม ไม่เพียงแต่ไม่ได้นำองุ่นมาเท่านั้น เธอยังไม่ได้นำพริกไทยเสฉวน และกระเทียมติดตัวมาด้วย
ผ่านไปชั่วพริบตา หลี่เยว่ห
